Uitgever: Palmslag
Auteur: Maurice Hermans
Pagina's: 106
Prijs: €15,-
Waardering: ⭐️⭐️⭐️⭐️
Recensies

Uit je comfortzone: Poëzie Deel 3

Enige tijd geleden heb je al kunnen lezen dat Uitgeverij Palmslag mij benaderde met de vraag of ik één van hun gedichtenbundels wilde lezen. Dit om wederom weer uit mijn comfortzone te stappen.

Ik mocht uiteindelijk niet één maar twee prachtige bundels ontvangen en mijn recensie van mijn eerste bundel vind je hier.

Nu was het tijd voor de tweede bundel, en daarmee de derde keer dat ik volledig uit mijn comfortzone stapte en poëzie las.

En drie keer is scheepsrecht zeggen ze toch?

Benieuwd of dit het geval is? Je leest het in deze blog/recensie!


“Maurice Hermans schrijft vanuit zijn gevoel en liefde voor het leven. Hij wil moed scheppen en geluk brengen vanuit zijn positieve wereldbeeld.

Met zijn gedichten wil hij liefde, troost en hoop geven. De gedichten (of versjes, zoals hij ze zelf liever noemt) zijn begrijpelijk en raken mensen. De kracht van zijn gedichten ligt in de veelzijdigheid van de onderwerpen. In Ik geef je mijn hart laat hij zijn emoties in willekeurige volgorde de revue passeren. Zo wil hij de lezer een stukje van zijn ziel geven, want elk gedicht is als een nachtzoen, waarna je de dag afsluit met een glimlach.”


Nog een keer uit mijn comfortzone!

De afgelopen tijd ben ik met enige regelmaat buiten mijn comfortzone gestapt en heb ik onder andere uitstapjes gemaakt naar poëzie.

Waarom?

Ik wilde gewoon heel graag begrijpen waarom poëzie iets is of kan zijn dat mensen raakt.

Wat ik tot nu toe al geleerd heb van deze uitstapjes?

  • Niet alle bundels of dichters zullen iets voor jou zijn
  • Niet alle gedichten van dezelfde dichter zullen je raken of kunnen bekoren
  • Lees de samenvatting op de achterzijde (net als bij een boek) en kijk of dat je al aanspreekt
  • Meestal komen gedichten nog beter over door ze hardop voor je zelf op te lezen
  • Probeer het idee los te laten dat je het mooi MOET vinden

De eerste bundel die ik las, was van Herman de Coninck. Ik vroeg deze aan bij de uitgever om eens gek te doen en uit mijn comfortzone te stappen. Al snel merkte ik dat het werk van Herman mij helemaal niet zo lag.

Via uitgeverij Palmslag mocht ik vervolgens kennismaken met gedichten en verhalen over rouw.

Ondanks dat deze gedichten mij al veel meer raakten, omdat ik mijzelf persoonlijk hierin herkende, waren de gedichten toch nog vrij algemeen. Ik vond het hier en daar lastig om de gedichten te laten binnenkomen omdat ze zo overduidelijk waren geschreven voor of over iemand.

Ik was nog steeds van mening dat dat ook anders kon. En dus is drie keer scheepsrecht toch?


Ik geef je mijn hart

Ik geef je mijn hart‘ is geschreven door Maurice Hermans. (Inderdaad, de zoon van Toon).

De samenvatting op de achterzijde van de bundel vertelde mij meteen dat Maurice schrijft vanuit zijn gevoel en liefde voor het leven. En dat hij moed wil scheppen en geluk wil brengen vanuit zijn positieve wereldbeeld.

Dit sprak mij direct al aan. Vooral omdat ik de eeuwige pessimist ben en het bij mij zwart of wit is.

Toch ben ik dan waarschijnlijk een iets minder grotere pessimist dan ik dacht, want deze bundel gaf mij meteen een positief gevoel zonder oordeel.

Maurice Hermans wil met zijn gedichten, liefde, troost en hoop geven en hij noemt ze zelf liever versjes. Alleen dat al maakte dat ik mij al wat verbonden voelde met hem als persoon.

En eerlijk is eerlijk, sommige gedichten zijn ook echte versjes.

Wat mij meteen opviel is dat Maurice echt schrijft vanuit zijn gevoel. Soms gaan de versjes of gedichten over emoties of dingen van hemzelf, maar veelal gaan ze over het leven zelf.

Het leven zoals wij het kennen met ups en downs, maar ook over de omgeving en hoe mooi onze omgeving eigenlijk is.

Pagina na pagina sloeg ik om. Soms moest ik slikken bij een gedicht, soms moest ik visualiseren om voor mij te zien wat hij beschreef en met regelmaat lachte ik hardop wanneer hij een grapje had verstopt in een versje of een gedicht.

Ik vind ezelsoren vouwen in een boek iets dat alleen boeken mishandelaars doen. Nou. Ik kan je zeggen dat ik voor het eerst in mijn leven kleine vouwtjes heb gemaakt in boeken.

In de eerste twee bundels waren het er niet veel. Maar bij ‘Ik geef je mijn hart‘ zitten inmiddels zoveel oortjes op pagina’s waarvan ik de gedichten wilde onthouden, dat het bijna onmogelijk is er één uit te kiezen die mij raakte. (Dit is dus echt positief 😉 )


Omdat kiezen van een favoriet zo moeilijk was, koos ik voor het eerste gedicht dat mij meteen aangreep.

Alleen

de zon vecht zich een baan door de wolken
de regen denkt: word ik mot of wordt ik plens?
de zee draait zich om in wervelende kolken
en buiten in de storm loopt een eenzaam mens

hij is op weg naar vrede, naar liefde en geluk
hij worstelt met de elementen: ijzel, sneeuw en wind
hij kijkt niet op of achterom; hij heeft het veel te druk
zijn eigen leven gaat zo snel – was hij nog maar een kind

dat denkt hij telkens weer op dagen die aan hem voorbijgaan
de haast, die drukte, die gespannenheid, die eenzaamheid
hij rent, jagend op succes; hij ziet geen bloem meer staan
het enige dat voor hem telt, is zijn eigen domme grootheid

en is hij eindelijk tot rust gekomen op zijn oude, laatste dag
dan hoor je hem weinig praten; hij heeft nog maar een wens
hij wil de zon, de regen, de wolken zien vechten als het mag
hij sterft van verdriet; heimwee naar dat eenzame mens


Dit gedicht kwam als eerste bij mij binnen, omdat de eenzame mens mij heel erg aan mijzelf deed denken. Ik ben iemand die heel erg van slag kan zijn door alles en mijzelf continu druk kan maken. Hierdoor vergeet ik dat wat er wel is en wat er nu gebeurt.

Dit gedicht staat wat mij betreft voor het leven in het hier en nu. Zodat je later geen spijt kunt hebben dat je iets gemist hebt, of dat je boos op jezelf bent omdat je je druk hebt gemaakt.

Ik weet niet of het de juiste interpretatie is van hetgeen Maurice wil vertellen, maar ik heb geleerd dat wat ik vind van een gedicht juist is.

Iemand anders kan het op een heel andere manier lezen, maar het is de boodschap die je er uit haalt voor je zelf. En dit is mijn boodschap.

Het laat mij stil staan bij het hier en nu.


Conclusie

Drie keer is absoluut scheepsrecht.

Ik geef je mijn hart’ was DE gedichtenbundel voor mij.

Het liet me nadenken, herlezen, voelen, ervaren, maar ook lachen. En ik denk dat ik de essentie van poëzie nu begrijp. Of in ieder geval beter begrijp.

Maurice Hermans neemt je mee in serieuze zaken maar ook echt wel in gekkigheidjes. En soms is er gewoon een ode aan Nederland.

Niet alles hoeft je te raken, maar gezien de hoeveelheid aan ezeloortjes (ik vind dat het mag in een dichtbundel), heeft Maurice mij meer dan eens geraakt.

Aanrader!


Over de auteur

Maurice Hermans (1949) is de tweede zoon van Toon Hermans. Hij assisteerde zijn vader meer dan 35 jaar op en naast de bühne. Momenteel treedt hij op in Nederland en België met zijn twee theatervoorstellingen “Altijd zal ik van je houden’ en “Liedjes van Toon’, een emotionele hommage aan vader Toon Hermans. Van Maurice Hermans verschenen eerder de poëziebundels ‘Dichter bij Liefde’ en ‘Cappuccino & Sneeuw’. Ook schreef hij een boek over het leven met zijn vader, ‘Altijd zal ik van je houden’.

(Bron: Uitgeverij Palmslag)


Ben je benieuwd geworden naar deze prachtige bundel en/of zou je zelf ook wel eens uit je comfortzone willen stappen? Schaf deze bundel dan aan via mijn persoonlijke link hier onder!

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Op deze tekst zit copyright!