Uitgever: Palmslag
Auteurs: Regine Hilhorst & Wies Sanders
Illustraties: Lies Koning
Pagina's: 72
Prijs: €17,50
Waardering: 3,5⭐️⭐️⭐️
Recensies

Uit je comfortzone: Poëzie Deel 2

Enige tijd geleden werd ik n.a.v. mijn blog en recensie over mijn eerste uitstapje naar poëzie, benaderd door Uitgeverij Palmslag.

Ze hadden mijn blog gelezen over hoe ik volledig uit mijn comfortzone stapte en voor het eerst in mijn leven poëzie las.

Dit uitstapje was mij goed bevallen, echter wist ik al vrij snel dat de dichter wellicht niet helemaal de mijne was.

Uitgeverij Palmslag had het vermoeden dat ik wellicht met één van hun gedichtenbundels mogelijk meer feeling zou hebben.

Palmslag heeft mij enorm vrijgelaten in mijn keuzes, wat ik overigens ontzettend bewonder in een uitgever. Ik gaf enkele voorkeuren door en wilde mij daarna laten verrassen.

Tot mijn verrassing mocht ik niet één, maar twee prachtige gedichtenbundels ontvangen!

In deze blog en recensie neem ik jullie met heel veel liefde mee in de eerste van de twee: ‘Hoe zeg je dag als je iemand niet kunt missen‘.


Hoe zeg je dag als je iemand niet kunt missen

“Hoe zeg je dag als je iemand niet kunt missen is een boekje vol gedeelde smart. Een eerbetoon aan het leven van onze doden. Een boekje om bij te zuchten, te klagen, te schreeuwen of te knikken. Over zielig zeer en zinloos hoezo. Over stuk en heel graag heel, maar hoe dan. En dat alles gewoon doorgaat. Dat het toch altijd weer lente wordt. Misschien biedt het wat troost of maakt het je minder alleen.

De dood verbindt. Daar is deze bundel een voorbeeld van. Columnist Wies Sanders en dichter Regine Hilhorst kennen elkaar als vroegere buurvrouwen al meer dan dertig jaar. De laatste jaren liepen ze elkaar vaak tegen het lijf. Helaas ook steeds vaker bij uitvaartplechtigheden van wederzijds bekenden, waar Wies begeleidde en waar Regine gedichten voordroeg. Na de dood van buurvrouw Ans uit de straat besloten ze dat het tijd werd om “verlies’ te bundelen.”

Wat ik van mijn eerste uitstapje naar poëzie geleerd heb, is dat ik mij moet laten leiden door mijn gevoel.

Bij het lezen van de achterflap tekst kun je vaak al (net als bij romans) ongeveer lezen waar de inhoud over gaat. Dit is bij een gedichtenbundel heel belangrijk. Omdat het wat mij betreft meteen al bepaalt of een onderwerp je wel of niet aanspreekt. Ook de wijze waarop de tekst is geschreven kan je al aantrekken of afstoten.

Hoe zeg je dag als je iemand niet kunt missen‘ had dit voor mij. Stiekem was het sowieso mijn eerste keus en ik was dan ook extra blij dat ik hem mocht ontvangen.

De cover spreekt en de achterzijde vertelt je alles al wat je moet weten over de inhoud.


Rouw

Rouw is iets dat ieder mens tegen komt in zijn of haar leven.
Rouw komt tevoorschijn bij het verlies van iets of iemand.

In mijn zin gebruik ik ook bewust het woord ‘iets’.

Bij rouw denk je al snel uiteraard aan het verlies van een dierbare. Na het afscheid kom je in een rouwfase terecht waarin je hard aan de slag bent om het verlies op de een of andere manier een plaats te geven.

Toch kun je rouw en verlies ook ervaren bij zaken die niet te maken hebben met het verlies van een dierbare.

Wanneer je heel ziek wordt of bijvoorbeeld ongewenst kinderloos bent, is het gevoel van verlies en de rouwperiode net zo aanwezig.

Er is je iets heftigs overkomen dat impact heeft op de rest van je leven.

Er is niemand die bepaald wat voor jou belangrijk en ingrijpend is en hoe je daar dus mee om moet gaan.

Wel is het heel belangrijk voor alle verlies en rouw, om erkenning en herkenning te vinden. Dit geeft je het gevoel dat je niet alleen bent. Twee van de meest helpende aspecten.


Aangrijpend

In ‘Hoe zeg je dag als je iemand niet kunt missen‘ nemen Regine Hilhorst en Wies Sanders je mee in de wereld van het verlies en de rouw.

In deze prachtige bundel, met bijpassende illustraties van Lies Koning, nemen ze je mee in hun eigen ervaringen van rouw en uitvaarten.

Dit doen zij door het delen van prachtige gedichten, maar ook korte columns van Wies die laten zien dat rouw overal voorkomt en hoe een ieder op zijn of haar manier om gaat met het nemen van afscheid.

Voor mijzelf was het een emotionele rit om zo in de bundel te duiken. Eentje die ik bewust ben aangegaan. Vooral in de hoop dat een gedicht mij zou raken en wellicht zou kunnen troosten.

Hier onder vind je een van de gedichten die mij direct aansprak en waarin ik mijn emoties vrij kon laten.

De dag

Daar waren we waar adem stokt
en niets meer klopt
van wat de dag de dag de dag gewoon
had moeten brengen

De dag dat er geen bodem is
waar achter ogen ALLES schreeuwt en
NEE!
Niet Doen!
al is gebeurd.

We
vallen
tot het
niet waar is
tot het niet
waar is
vallen
we
t
o
t
de keukenvloer elk stuiterend verzet in stukken breekt.

Hier zijn we, alle dagen na die dag. De wervels van de
vloer geschraapt, op goed geluk gestapeld. Het hoofd weer op de romp
getapet, de lippen rood gestift. Zo op het oog weer toonbaar maar
nooit zo heel
als voor de
dag de
dag de dag
dat er geen bodem was.


Dit aangrijpende gedicht is geschreven door Regine naar aanleiding van de plotselinge dood van haar neef Tiemen in 2018.

De reden dat dit gedicht mij zo enorm raakt, heeft te maken met de plotselinge dood van mijn broer.

Op 19 mei 2017 waren mijn man en ik onderweg naar huis van een midweekje vakantie op de Veluwe. Tegen een uur of zes ‘s avonds belde mijn ouders ons op met de vraag of wij naar hen toe konden komen.

De ergste scenario’s schieten op dat moment door je hoofd, maar het nieuws wat wij te horen kregen had ik nooit kunnen bedenken.

De politie vertelde ons dat mijn broer Michel was omgekomen bij een ongeluk met zijn vrachtwagen.

Het gedicht hierboven geeft exact die gevoelens weer. Het ongeloof. De bodem die onder je vandaan verdwijnt. De herhaalde uitroepen van ‘Nee!’.

Dit gedicht geeft exact weer hoe het voelt om iemand zo plots te verliezen. Het verdriet. Je leven dat nooit meer hetzelfde zal zijn.


Conclusie

Regine Hilhorst en Wies Sanders hebben de krachten gebundeld en met ‘Hoe zeg je dag als je iemand niet kunt missen‘ een bundel geschreven waar je datgene vindt dat je zo nodig hebt bij verlies: erkenning en herkenning.

Gedichten en korte verhalen nemen je mee in het rouwproces en laten je zien dat je niet alleen bent. Dat rouw iets is dat iedereen overkomt. Maar ook laat het zien hoe anders een ieder hier mee om gaat.

Hier en daar vond ik de bundel wel heel persoonlijk. Voornamelijk door de verhalen van Wies over verschillende uitvaarten die zij begeleidt heeft en door gedichten van Regine waar bij staat voor wie ze bedoeld zijn.

Dit zorgde er niet helemaal voor dat ik vond wat ik hoopte te vinden met deze bundel.

Het is absoluut wel een bundel die je leest en weer even laat liggen om woorden te laten bezinken.

Daarnaast dragen de illustraties van Lies Koning absoluut bij aan een prachtig geheel.


Auteurs en illustrator

Wies Sanders schrijft columns voor huis-aan-huisbladen in de regio over haar werk als uitvaartbegeleidster en alles wat de dood met zich meebrengt. Columns waarin zij de mens op zijn kwetsbaarst schetst als de dood hem overvalt. Want hoe voltooid een leven kan zijn, de dood blijft vrij verbijsterend.

(Wies staat helemaal rechts op het portret, in het midden Regine Hilhorst en links Lies Koning)

De gedichten van Regine Hilhorst – geschreven uit lijfsbehoud na teveel dood dichtbij – zijn bedoeld als aanvulling, verdieping of als contrast bij de columns van Wies Sanders. De gedichten beschrijven ook het missen en hoe je je als achterblijver opnieuw moet uitvinden. Regine is theatermaker, docent, schrijver en dichter.

Lies Koning, die al eerder illustraties maakte bij gedichten van Regine Hilhorst, voegde zich later bij Wies Sanders en Regine en verbindt met haar directe illustraties gedicht met column en maakt daardoor het woord zichtbaar. Lies is in het dagelijks leven forensisch verpleegkundige.



Ben je net als ik onder de indruk van de titel van deze bundel en de samenvatting? Bekijk hem dan zeker via mijn persoonlijke link hier onder!

2 reacties

  • Maartje

    Ik heb niet zoveel met poezië, maar kan me voorstellen dat ik mij door deze wel geraakt zou voelen omdat het onderwerp rouw mij wel dichtbij staat. Ga hem even onthouden.

    • Priscilla

      Dat had ik dus ook. Ik had daarnaast ook nooit gedacht dat ik door poëzie geraakt zou kunnen worden. Maar blijkbaar is er toch echt iets wat er voor open staat!
      Niet alles in een bundel zal bij je passen, maar ik heb ervaren dat er altijd wel iets is dat je herkent en opslaat voor later! ❤️

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Op deze tekst zit copyright!