Uitgever: Rainbow
Vertaald door: Machteld Bokhove
Pagina's: 112
Prijs: €12,50
Waardering: ⭐️⭐️⭐️
Recensies

Robert Walser – De wandeling

Het was weer eens tijd om fijn uit mijn comfortzone te stappen en een stukje literatuur te lezen. Dit keer van een wel heel bijzondere man!

(Van uitgeverij Rainbow mocht ik een exemplaar ontvangen in ruil voor mijn eerlijke mening)


“In De wandeling vlucht een schrijver weg van het lege vel papier voor hem, naar buiten. Hij wandelt door een kleine stad en door bos en open veld, opmerkzaam op elk detail. Zo nu en dan ontmoet hij iemand, zoals een boekhandelaar, een zingend meisje en een belastinginspecteur.

Een wervelend en beklemmend geschreven verhaal.”


De wandeling

Een schrijver die in zijn leven niets liever doet dan wandelen en schrijven, schrijft over zijn wandeling.

Een wandeling waarbij hij zich verwonderd over zijn omgeving, de schoonheid van de dingen om hem heen, maar ook de gedragingen van andere mensen.

Een wandeling waarbij hij zo nu en dan iemand op zijn pad ontmoet, waarmee hij een interessant gesprek voert, maar die hij ook maar wat graag vertelt hoe hij ergens over denkt.

Het boek begint met een woord vooraf van Machteld Bokhove, de vertaler van dit boek. Dit vond ik persoonlijk erg fijn, omdat Machteld ons meer vertelt over het boek en enige uitleg geeft.


In ‘De wandeling‘ neemt Robert Walser ons mee op een dagelijkse wandeling. Een wandeling die zeer optimistisch begint, maar waar later ook een gevoel van eenzaamheid ontstaat.

We leren de schrijver kennen als een zeer unieke persoonlijkheid, die er een eigen kijk op de wereld op nahoudt.

Roberts schrijfstijl deed mij denken aan het boek ‘Cliënt E. Busken‘ van Jeroen Brouwers die, net als Robert Walser, zin aan zin zijn verhaal vertelt vanuit de gedachten van zijn hoofdpersoon.

Ook in ‘De wandeling‘ vinden we geen hoofdstukken, geen alinea’s en geen witregels.

Zin na zin, zijn wij aanwezig in het hoofd van de schrijver en lopen wij met hem mee op zijn wandeling. We verwonderen ons wanneer hij zich verwonderd en voelen met hem mee wanneer hij zich druk maakt.

Het woordgebruik in dit verhaal is fenomenaal en voelt bijna poëtisch. Het waren dan ook de woorden die mijn aandacht vasthielden en niet zo zeer de wandeling op zich.


‘Pad en bosgrond leken op een tapijt. Hier binnen in het bos was het zo stil als in een gelukkige mensenziel, als in een tempel of toverslot of dromerige sprookjespaleizen, zoals in het slot van Doornroosje waar alles al honderden jaren lang slaapt en zwijgt. Nog dieper drong ik naar binnen en ik doe misschien een beetje mooipraterij als ik zeg dat ik mezelf voelde als een prins voorzien van gouden haar en krijgsuitrusting. Het was zo plechtig in het bos dat de gevoelige wandelaar als vanzelf in beslag genomen werd door kostelijke fantasieën. Wat maakte de betoverende stilte van het bos mij gelukkig!’

Robert Walser – ‘De wandeling


Robert Walser maakt in zijn verhaal verschillende en vlugge sprongen, waardoor het verhaal niet altijd even logisch is. Het bracht mij daardoor zeer vaak in verwarring.

In dit boek vinden we na ‘De wandeling‘, een essay over Robert Walser, geschreven door W.G. Sebald. Samen met de aan het eind toegevoegde biblio- en biografie, geeft ons dit meer achtergrond informatie over Robert Walser en plaatst het zijn gedachtegang meer in perspectief.

Juist die informatie in combinatie met het verhaal van Robert Walser, bezorgde mij kippenvel. Het maakt dat je op een andere manier naar het verhaal gaat kijken en daarnaast vraagt het absoluut om een herlezing.


Conclusie

Mijn complimenten gaan allereerst uit naar Machteld Bokhove, die mijns inziens een prachtige vertaling heeft geschreven van een zeer bijzonder verhaal.

Robert Walser was een bijzondere man en dit wordt absoluut bevestigd door het essay en de biografie. Deze informatie zorgt er tevens voor dat je ‘De wandeling‘ meteen op een heel andere wijze bekijkt en leest.

Ik was niet perse onder de indruk van het verhaal, maar des te meer van het taal- en woordgebruik. Ik werd verliefd op zinnen die mij in eerste instantie niets zeiden.

Het lezen van ‘De wandeling‘ was met recht een stap uit mijn comfortzone. Toch had ik deze voor geen goud willen missen, want een zeer unieke ervaring was het zeker!

De wandeling‘ is een verhaal dat je zelf moet ervaren en dat het herlezen zeker waard is.



‘De opmerking van Martin Walser dat Robert Walser, hoewel zijn werk in feite vraagt om een dissertatie, zich aan elke systematische behandeling onttrekt, is ongetwijfeld juist.
Hoe moet je ook een auteur begrijpen die zo door schaduwen werd geplaagd en desalniettemin op elke pagina een uiterst vriendelijk licht verspreidde, die humoresken schreef uit louter wanhoop, die bijna altijd hetzelfde schreef en toch zichzelf nooit herhaalde, wiens gedachten, aan nietigheden gescherpt, voor hemzelf ongrijpbaar werden, die uiterst aards was en ook zonder enige reserve in de atmosfeer opging, wiens proza de eigenaardigheid heeft dat het bij het lezen oplost, zodat je je al een paar uur na de lectuur nauwelijks meer iets herinnert van de vluchtige personages, gebeurtenissen en dingen waarvan sprake is geweest.

Omgekeerd zit achter Walsers geraaskal vaak een onpeilbare diepzinnigheid verborgen.’

W.G. Sebald – ‘Le promeneur solitaire‘- Ter herinnering aan Robert Walser





Over de auteur

Robert Walser (1878-1956) maakte graag lange wandelingen en schreef. Van roem wilde hij niets weten, maar zijn oeuvre werd zeer geprezen door collega’s als Franz Kafka, J.M. Coetzee en Herman Hesse.

Robert Walser was een Zwitserse auteur, die voornamelijk in het Duits schreef. Hij werd geboren op 15 april 1878 in Biel. Na zijn schooltijd voltooide Walser een stage bij een bank en werkte daarna als bediende bij diverse banken en verzekeraars in Zürich. Zijn eerste gedichten, die in 1898 verschenen, waren redelijk succesvol. Dit gaf hem de toegang tot literaire kringen. Na de publicatie van zijn eerste boek ‘Fritz Kochers Aufsätze’, volgde hij in 1905 zijn broer Karl naar Berlijn. In snelle opeenvolging verschenen drie romans van Walser: Geschwister Tanner (1907), Der Gehülfe (1908) en Jakob von Gunten (1909). In 1913 keerde hij opnieuw naar Zwitserland terug. In zijn geboortestad Biel kende hij een bijzonder productieve periode, vooral als schrijver van korte prozastukken en essays, die later werden gebundeld in onder andere Kleine Dichtungen (1915) en Prosastücke (1917). Tijdens de Eerste Wereldoorlog vervulde Walser zijn dienstplicht. In 1916 stierf zijn broer Ernst aan een psychische ziekte. In 1921 ging Walser in Bern wonen. Daar veranderde zijn stijl als schrijver op een vrij radicale wijze. Bekende werken uit deze periode zijn Die Rose (1925) en Der Räuber (1925, uitgegeven in 1972). Als gevolg van een mentale crisis werd Robert Walser begin 1929 tegen zijn wil opgenomen op een psychiatrische afdeling. Hij gaf schrijven volledig op en leefde nog 24 jaar als een vergeten anonieme patiënt tot hij in 1956 overleed.


Ben je benieuwd geworden naar ‘De wandeling’? Bekijk het boek dan zeker eens via mijn persoonlijke link hier onder voor meer informatie.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Op deze tekst zit copyright!