Uitgever: Luitingh-Sijthoff
Vertaald door: Marjolein van Velzen
Verschijningsdatum: 16 augustus 2019
Pagina's: 319
Prijs: €20,99
Waardering: ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
Recensies

Preston & Child – Dichtregels voor de Doden

He is back!!!!! Special Agent Pendergast! In levende lijve, met een bizarre nieuwe zaak EN…. een partner!

Ik heb even moeten wachten op dit vervolg in de Pendergast serie en uiteraard had ik hem al maanden van tevoren ge-preordered! Afgelopen donderdag 15 augustus lag hij dan ook eindelijk op mijn mat!

Na de teleurstelling van het laatste boek uit de Gideon Crew serie van dezelfde auteurs, was ik absoluut toe aan een van mijn favoriete personages; Special Agent Aloysius Pendergast!

Wie nog nooit van Pendergast heeft gehoord of van de auteurs Preston & Child (dat kan toch niet?), verdiep je dan eens in de serie van deze geweldige auteurs! De boeken worden als thrillers weggezet, en ja dat zijn ze ook wel, maar wat mij betreft zeker op een Indiana Jones- achtige manier. Er gebeuren in deze serie een hoop onverklaarbare gebeurtenissen en juist dat maakt dat deze boeken enorm verschillen van andere thrillers!


“Dichtregels voor de doden van Preston & Child is het achttiende deel in de Pendergast-serie.

Na een machtswissel binnen de top van de FBI in New York, wordt A. X. L. Pendergast geconfronteerd met een onmogelijk voorwaarde om zijn baan te kunnen behouden: de fameuze einzelgänger moet gaan samenwerken met een partner.

Pendergast en zijn nieuwe collega, junior agent Coldmoon, worden aangesteld om een reeks moorden in Miami Beach te onderzoeken. Een bloeddorstige psychopaat snijdt het hart van zijn slachtoffers uit, om het vervolgens met een cryptische, handgeschreven boodschap achter te laten op lokale grafstenen. Er is totaal geen relatie te vinden tussen de graven, op één bizar detail na: elk graf behoort toe aan een vrouw die zelfmoord heeft gepleegd.

Maar dat is al snel het laatste waar Pendergast zich zorgen over maakt. Want hoe dieper hij graaft, hoe meer hij erachter komt dat de gewelddadige moorden nog maar het topje van de ijsberg zijn. Het lijkt alles weg te hebben van een samenzwering die misschien wel decennia teruggaat.”

Het verhaal & Schrijfstijl

Aloysius Pendergast is terug! Na alle ellende en de avonturen in zijn vorige boek ‘Stad van de Eeuwige Nacht’, waarbij zelfs zijn eigen leven aan een zijden draadje hing, duikt Pendergast nu in een nieuwe zaak.

Binnen de leidinggevende afdeling van de FBI hebben er inmiddels wat wisselingen plaatsgevonden en de nieuwe baas van Pendergast, Pickett, zit met de excentriekeling in zijn maag. Pendergast heeft de meeste opgeloste zaken op zijn naam staan, maar ook de meeste zaken met een merkwaardige afloop.
Eigenlijk wil hij van Pendergast af en verzint hij een manier om dit voor elkaar te krijgen.

De excentrieke Pendergast is gewend alleen te werken aan zaken die hem worden toegewezen, echter krijgt hij er nu een partner bij; Special Agent Coldmoon.
Lukt het de twee samen te werken aan een zaak in Miami waarbij vrouwen worden vermoord, vervolgens ontdaan van hun hart, welke daarna worden teruggevonden op graven van vrouwen die jaren geleden zelfmoord hebben gepleegd?

Deze nieuwe Pendergast thriller, alweer het achttiende deel in deze serie, vliegt wederom alle kanten op in een zaak die je je niet kunt voorstellen. Pendergast is nauw verbonden met bizarre zaken en gelukkig is deze FBI agent enige in zijn soort, want wat hij doet en gebruikt om de dader op het spoor te komen gaat verder dan de normale denkpatronen en handelswijzen van politie en FBI.

Ook in dit verhaal hebben we weer met een bizarre zaak te maken die Pendergast hard aan het werk zet. Daarnaast heeft hij nu een sparringspartner in de vorm van Coldmoon, en ondanks dat Pendergast het gewend is alleen te werken, gaat dit samenwerken hem eigenlijk goed af voor mijn gevoel.

Deze thriller zit naast een goed en bizar verhaallijn qua plot goed in elkaar, de spanning wordt enorm opgebouwd en de zoektocht naar de dader is onvoorspelbaar. Tot aan de laatste hoofdstukken is gewoon niet duidelijk wie wat en waarom gedaan heeft en Preston & Child weten je volledig op het verkeerde been te zetten en te verrassen aan het einde!

Eigenlijk niets anders dan ik van dit duo gewend ben!

De auteurs hebben na al die jaren Aloysius Pendergast echt tot een sterk personage weten te maken en juist Pendergast maakt deze thrillers uniek.

De auteurs nemen je mee in de gedachten, denkpatronen en handelswijze van Pendergast die er een unieke manier van werken op na houdt. Toch weet hij meestal de zaken die hij krijgt toegewezen op te lossen. Hetzij niet zonder slag of stoot en zijn eigen leven in de waagschaal te leggen.

Pendergast laat in dit boek overigens een knap staaltje ‘Sherlock Holmes’ denkwerk zien, wat ik persoonlijk weer een toffe toevoeging vond!

Kortom, ‘Dichtregels voor de Doden’ is weer een heerlijke onvoorspelbare thriller, met de geweldige Pendergast, met een ijzersterk plot en onverwachte wendingen. Er blijven aan het einde geen vragen onbeantwoord en dat is fijn. De antwoorden op eventuele vragen zijn overigens op een unieke manier uitgewerkt!


Personages

Na achttien thrillers in de Pendergast serie, kan ik Aloysius Pendergast als personage dromen. Een lange, bleke verschijning met zeer licht haar en opvallend grijze/lichtblauwe ogen. Hij bezit een grote mate van charisma dat zijn persoonlijkheid enorm kenmerkt. Zijn orthodoxe manier van werken en daarnaast zijn bizarre verleden maken hem echt tot DE juiste hoofdpersoon van deze serie.
Preston & Child hebben met Pendergast een gedenkwaardig karakter neer gezet. Ik ben absoluut fan en zeer gecharmeerd van hem!

In dit boek wordt sinds lange tijd een nieuw personage geïntroduceerd. Agent Coldmoon. Een junior met potentie die is aangesteld bij de zaak in dit boek als partner van Pendergast.
Aangezien Pendergast een eenling is, is het voor Coldmoon een uitdaging om samen te werken met deze sterke persoonlijkheid. Coldmoon houdt zich echter onwijs sterk in dit verhaal en steekt zijn mening gelukkig niet onder stoelen of banken. Het lijkt een gouden match te zijn met Pendergast wat mij betreft.
Ondanks de afloop van dit boek, ben ik er van overtuigd dat dit niet het laatste is wat we van Coldmoon hebben gehoord. Daar is dit personage te uniek voor!

In dit verhaal maken we ook kennis met Roger Smithback, de broer van wijlen Bill Smithback en vriend van Pendergast.
In de voetsporen van zijn broer, doet hij verslag van deze moordzaak en gezien de afsluiting van het verhaal verwacht ik hem zeker nog terug te zien in volgende boeken!
Ik was altijd zeer gecharmeerd van Bill, ik hoop dat de aanwezigheid van Roger het verdriet omtrent dat verlies een beetje zal gaan verzachten!

Een van mijn favoriete personages in dit boek is absoluut de vrouwelijke patholoog dr. Fauchet. Een sterke vrouw die in haar baan tegenover haar baas net even dat stapje extra moet zetten om te laten zien wat zij waard is. Gelukkig heeft Pendergast absoluut oog voor haar expertise en goede werk en daarnaast blijkt Fauchet nog veel meer in huis te hebben!
Ook haar hoop ik nog eens terug te zien!


Conclusie

Na de teleurstellende ervaring van het laatste boek uit de Gideon Crew serie, was ik een beetje huiverig voor het wel en wee van Pendergast.

Gelukkig heb ik mij duidelijk zorgen gemaakt om niets, want ‘Dichtregels voor de Doden’ was weer een thriller zoals ik gewend ben van het duo Preston & Child!

Het was sterk, spannend, verrassend en ik blijf het bijzonder vinden hoe de auteurs keer op keer tot een idee voor een nieuwe zaak komen. Het verveeld gewoon nooit!

Ik heb enorm genoten van deze nieuwe Pendergast! Ik ben benieuwd waar de toekomst ons gaat brengen.

Ja, het is echt een aanrader! En laat je niet afschrikken door het woord thriller, zeker als je zegt niet van thrillers te houden. Preston & Child zijn uniek!



Voor nu.. ga ik enorm uitkijken naar het volgende nieuwe boek van Preston & Child. Ze zijn bezig met een nieuwe serie met vrouwelijke personages in de hoofdrol. Lezers van Preston & Child zullen de dames herkennen van eerdere boeken van deze auteurs! (Nora Kelly en Corrie Swanson).

Het boek is 20 augustus uitgebracht in het Engels: ‘Old Bones’, en stiekem hoop ik dat de vertaling niet heel lang op zich laat wachten… Al is het vaak een half jaar of langer…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Op deze tekst zit copyright!