Uitgever: Zomer & Keuning
Vertaald door: Tasio Ferrand & Renée Olsthoorn
Pagina's: 336
Prijs: €17,99
Waardering: ⭐️⭐️
Blog Tour,  Recensies

Nicola May – Winter in Cockleberry Bay

Na alle voorgaande avonturen van Rosa en teckel Hot, gaan we geheel in winterstijl, nog een keer terug naar het kustdorpje!

Let op! Deze recensie bevat mogelijk spoilers m.b.t. de andere boeken in deze serie.


“Het is winter in Cockleberry Bay. Nu het winkeltje en het café van het dorp in goede handen zijn, is Rosa op zoek naar een nieuwe uitdaging. Ze besluit zich te focussen op Neds Nieuwe Kans, het goede doel dat is opgezet in de nagedachtenis van Rosa’s overgrootvader. Om geld in te zamelen besluit ze een kerstconcert te organiseren voor het hele dorp. Maar nu Rosa zelf moeder is geworden is dat veel werk. Gelukkig staat ze er niet alleen voor.”


Het verhaal & de schrijfstijl

Het is weer de tijd van het jaar en ook in Cockleberry Bay begint het weer behoorlijk koud te worden.

Het leven van Rosa, het winkeltje en het café lopen op rolletjes en Rosa is ondanks de zorg voor haar pasgeboren baby, opzoek naar een nieuwe uitdaging.

Deze lijkt ze helemaal gevonden te hebben in het organiseren van een kerstconcert, waar ze samen met haar goede doel ‘Neds Nieuwe Kans’ geld wil gaan ophalen voor meerdere goede doelen.

Cockleberry Bay zou echter Cockleberry Bay niet zijn, als er weer van alles aan de hand was en staat te gebeuren.

Gelukkig staat Rosa er niet alleen voor en nu maar hopen dat alles op tijd voor kerst weer goed komt!

Ik moet toegeven dat ik na het lezen van ‘Een nieuwe kans in Cockleberry Bay‘ teleurgesteld was in Nicola May. Dit één na laatste boek richtte zich ontzettend op Rosa en het krijgen van een gezin. Hierin werd benadrukt dat het hebben van een gezin het mooiste is dat je kunt hebben en het hoogste doel is dat je kunt behalen in het leven.

Dit verhaal was zo ontzettend gericht op het krijgen en ‘nemen’ van kinderen, dat het mij als ongewenst kinderloze vrouw behoorlijk de neus uit kwam.

Mijn hoop was dan ook echt op dit boek gevestigd. Want ik wilde de serie van Nicola May ontzettend graag positief afsluiten. Het hele babyverhaal hebben we tenslotte al gehad en met de heerlijke kerstvibes in Cockleberry Bay moet het dan wel goed komen toch?

Zoals we inmiddels gewend zijn van Nicola, heeft het boek een razend snel begin en lijkt ze er flink de vaart in te hebben.

Desondanks is het alsof je nooit uit Cockleberry Bay bent weggeweest.

Het boek is als onderdeel van de serie niet los te lezen en gelukkig voegt Nicola hier en daar herhalingen toe om je geheugen op te frissen.

Het boek begint met een heerlijk kort en spannend proloog, dat plaatsvindt op een hotel kamer. Hier treffen we Lucas Hannafore en Danny Green, die “ergens” overheen gebogen staan.

Dit proloog gaf mij meteen happy vibes, want hé ik hou wel van een beetje spanning en sensatie!

Al vlug gaan we terug naar het leven van Rosa en Titch en lezen we hoe het beide dames is vergaan de afgelopen tijd.

Josh is weer eens een aantal maanden de hort op voor zijn werk, en jawel… Titch is hoogzwanger van haar kersverse echtgenoot.

Rosa zelf, worstelt met de verantwoordelijkheden als ‘tijdelijk’ alleenstaande moeder en vraagt zich meerdere malen af of ze wel een goede moeder is.

Eerlijk is eerlijk. Mijn hoop op een lekkere winter / kerst feelgood vervloog.

Ook in dit boek lijkt iedereen zwanger te zijn en met zijn of haar gezin te worstelen. Zodanig, dat ik mij begin af te vragen of Nicola zelf soms iets mist in haar leven. Het mag absoluut een tandje minder.

Er gebeurt namelijk van alles in Cockleberry Bay, maar de terugkerende gesprekken gaan over zwangerschappen, bevallingen, opvoedingen, baby’s, voederen, poepluiers, boertjes. Oeps.

Zelfs wanneer Rosa bestolen wordt, gaat het om het stelen van luiers en babyvoeding.

Begrijp mij niet verkeerd, ik kan baby’s en zwangerschappen prima hebben in feelgood boeken. Zolang het maar liefdevol is en iets is dat natuurlijk verloopt zonder dat het HET hoofdonderwerp van een verhaal is.

Ik ben echter geen fan van het principe: ‘Hop hop we nemen er nog één.’

En helaas wordt er in dit boek nogal wat ‘afgehopt’.

Echter tot mijn grote geluk, krijgt Lucas in dit laatste boek eindelijk wat hij verdiend. Eindelijk zien we zijn verhaal ook op een fijne manier eindigen.

Helaas lijkt zijn verhaal ondergesneeuwd te worden door alle gebeurtenissen van Rosa en de zwangere Titch.

De hoofdstukken waar ik het meest van genoten heb waren die met Lucas. Maar echt oprecht. Deze waren spannend en liefdevol.

Nicola heeft zelfs een ‘Who saves Christmas’ twist toegevoegd aan het verhaal. Al duurde het net iets te kort om er lang van te genieten.

De enige pluspunten die ik blijf hebben, is het idee dat Nicola in haar hoofd moet hebben gehad en haar schrijfstijl. Dat laatste is vlot en mede door de afwisseling tussen verschillende perspectieven, lees je het boek in één adem uit.

Net als in het vorige boek, vond Nicola het wederom belangrijk om een maatschappelijk probleem toe te voegen aan haar verhaal.

Waar in het vorige boek de nadruk lag op de plastic soep in het milieu bijvoorbeeld, koos ze er in dit boek voor om een vluchteling toe te voegen aan het verhaal.

Waar de focus op het milieu de vorige keer echt too much was, is de focus op de vluchteling uit Syrië volledig ondergeschikt aan het leven van Rosa.

De waarde van dit nieuwe personage? 0,0. Waarschijnlijk is dit personage toegevoegd om een los eindje een happy end te geven.

Als ik mij verplaats in andere lezers, kan ik mij helemaal voorstellen dat die geweldig van dit boek zullen genieten.

Als je zelf moeder bent, zul je ontzettend veel in dit boek herkennen.

Ik had net als bij haar laatste boek graag een waarschuwing vooraf gehad.

Als op elke pagina het woord ‘baby’ voorkomt dan ben ik snel uitgelezen.

De enige reden dat ik het boek heb uitgelezen waren de kleine twists die Nicola toch nog heeft weten toe te voegen. Met name rondom Lucas.

Het idee voor dit verhaal was leuk en het einde geeft een heerlijk ‘happily ever after’ gevoel. Maar ik had veel meer verwacht en gehoopt.


Personages

Rosa is gewoon Rosa zoals we haar kennen van de eerdere boeken.

Echter vond ik dat Nicola haar grover heeft neergezet dan in de vorige boeken.

En met grover bedoel ik grofgebekt.

Zowel Rosa en Titch lijken wel twee vrouwen op de vismarkt die het maar hebben over pikken, pijpen en rondneuken. En dat alles in de context van een normaal gesprek. Ook lachen ze vervolgens nog een overledene uit die op een wel heel bijzondere wijze overleed.

Het voelde nogal respectloos. Ik zat toch even met mijn mond op half zeven de betreffende regels te lezen. Ondanks dat ik echt een hele hoop gewend ben. Daarnaast ben ik mij nog steeds aan het bedenken wat het nut was van deze hele gebeurtenis.

Ook vind ik het grove taalgebruik absoluut niet passen bij de focus op kinderen. Het maakt de dames absoluut niet sympathieker.

Ook lijkt het alsof beide dames, achterin de twintig en jonger, er al een heel leven op hebben zitten. Dit wordt tevens ook letterlijk benoemd. Dit kwam erg onrealistisch op mij over.

Rosa draagt in dit verhaal tijdelijk alleen de zorg voor hun zoontje Ned. Dit gaat haar niet altijd best af.

Mogelijk zijn sommige gebeurtenissen herkenbaar voor kersverse moeders.

Ik ergerde mij vooral aan het geklaag van Rosa over het moederschap en daarnaast het feit hoe makkelijk ze een pasgeboren baby alleen achterlaat in huis. Met alle gevolgen van dien.

En alhoewel ik mij niet kan voorstellen dat je na de bevalling meteen seks met je partner hebt, is het Rosa toch gelukt. Verder ga ik hier niet op in want het zou zonde zijn om spoilers weg te geven.

Godzijdank, tussen het babygeneuzel door, zien we oude personages terug zoals het heerlijke homostel Jacob en Raff. Daarnaast broertje Nate, moeder Mary en met heel veel liefde: Lucas Hannafore.

Lucas en Tina en Danny Green waren mijn favoriete personages in dit boek.

Het was heerlijk om te kunnen afwisselen met de te perfecte Rosa.

Lucas zien we worstelen met de dood van zijn moeder, maar ook zien we hem opbloeien als hotelmanager. Dat gaf nou de heerlijke kerstvibes en warmte in mijn hart! Ik ben echt van die jongen gaan houden!

In dit boek vinden we ook een heerlijk slecht duo, dat wat mij betreft een nog grotere rol had mogen hebben in dit verhaal.

Onze goede oude Joe Fox is weer terug. En niet alleen, hij krijgt er een partner in crime bij!

Zijn de personages goed uitgewerkt? We hebben ze allemaal eerder voorbij zien komen dus ik zou zeggen van wel.

Behalve Syrische vluchteling Amira. Maar die vond Nicola zelf ook niet zo belangrijk blijkbaar.


Conclusie

Tot mijn grote spijt, ben ik nog erger teleurgesteld dan bij het één na laatste boek van Nicola.

Ik vind dat een boek toegankelijk moet zijn voor iedereen. En dit gevoel heb ik absoluut niet bij deze twee laatste boeken van deze serie.

Ik was opzoek naar een heerlijk winters verhaal in Cockleberry Bay. En de originele titel doet je vermoeden dat dit ook zo is. Echter leken de meeste gebeurtenissen ondergeschikt.

Alleen van de hoofdstukken met Lucas heb ik echt genoten. En ook na dit boek ben ik nog steeds van mening dat Nicola haar boeken beter vanuit verschillende perspectieven had moeten schrijven.

Niet alleen om ieder zijn of haar eigen verhaal te laten vertellen, maar ook om alles mooi te kunnen verdiepen zonder dat Rosa je neus uitkomt.

Als je zwanger wilt worden kun je in ieder geval het beste in Cockleberry Bay gaan wonen, want wat daar in de lucht hangt is magisch.

Voor mij was het de kerstmisser van het jaar, maar ik weet zeker dat andere lezers er helemaal weg van zullen zijn. Zeker als je van de rest van de serie hebt genoten!


Blogtour!

Mijn recensie is onderdeel van een blogtour georganiseerd door Zomer & Keuning.

Ben je benieuwd geworden naar de meningen van de andere bloggers?

Hun recensies lees je via onderstaande link!

Blogtour Winter in Cockleberry Bay


Ben je benieuwd geworden naar de feelgood serie van Nicola May?

Bekijk de boeken dan via mijn persoonlijke linkjes hier onder!

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Op deze tekst zit copyright!