Uitgever: Zomer & Keuning
Vertaald door: Patricia Pos
Pagina's: 301
Prijs: €17,99
Waardering:⭐️⭐️⭐️
Blog Tour,  Recensies

Nicola May – Een nieuwe kans in Cockleberry Bay

Het is alweer tijd voor het laatste boek van de Cockleberry Bay serie van Nicola May!

Dankzij Zomer & Keuning mocht ik ambassadeur zijn van deze trilogie.

LET OP! Deze recensie kan spoilers bevatten van de eerste twee boeken!

Hier vind je de recensies terug van de twee eerdere boeken in deze serie:

Het winkeltje in Cockleberry Bay
Ik zie je in Cockleberry Bay

Wat ik vond van dit laatste deel? Je leest het hier!


“Alle favoriete karakters (natuurlijk inclusief hond Hot) van de Cockleberry Bay-serie keren nog een laatste keer terug in ‘Een nieuwe kans in Cockleberry Bay’, het slot van de populaire serie van Nicola May.

Rosa runt een succesvol café en ze wil graag een eigen gezinnetje beginnen. Ze denkt er daarom over na om haar geërfde winkeltje te verkopen, maar dat gaat niet zomaar. In het contract is een clausule opgenomen dat ze de winkel alleen mag nalaten aan iemand die het verdient. Wie kan ze kiezen? En hoe weet ze of het de juiste beslissing zal zijn?”


Het verhaal & de schrijfstijl

Nog één keer gaan we terug naar Cockleberry Bay waar we gaan zien hoe het verhaal van Rosa afloopt.

Na het winkeltje in Cockleberry Bay te hebben geërfd van haar grootvader en te zijn verhuisd naar Cockleberry Bay, is er een hoop gebeurd in het leven van Rosa.

Ze heeft zichzelf beter leren kennen, ontdekt dat zij nog familie heeft, nieuwe vrienden gemaakt, heeft de ware liefde gevonden en is getrouwd en heeft een inmiddels goedlopende zaak opgebouwd. En daarnaast is zij ook nog eens mede-eigenaar geworden van een fantastisch café.

Het enige dat nog ontbreekt is een gezinnetje met haar geliefde man Josh en een nieuw huis voor hen samen.

In ‘Een nieuwe kans in Cockleberry Bay’ duiken we een laatste keer met Rosa het dorp in en kijken we hoe het Rosa vergaat in het bereiken van haar laatste doelen in het leven.

Ze wil haar winkeltje graag schenken aan iemand die het nodig heeft, zodat ze een stap verder kan maken in haar leven. Verkopen mag niet volgens de clausule in het testament, dus Rosa’s creativiteit wordt flink aangesproken.

Waar het in het tweede boek ging om de levenslessen die Rosa nog te leren had, is dit derde en laatste boek vooral gericht op hetgeen Rosa graag nog zou willen bereiken en staat het boek vol met wijze levenslessen die je meekrijgt vanuit de gedachten van Rosa zelf.

Dit is meteen ook mijn eerste puntje van kritiek. De tijd waarin de boeken zich afspelen is vrij kort. En waar Rosa in het tweede boek blijkbaar nog een hoop te leren had over het leven, lijkt ze nu heel snel een sprong te hebben gemaakt naar de volwassenheid en daarmee de wijsheid. Voor mij voelde dit heel onrealistisch aan.

In het tweede boek deelden andere personages hun ervaringen met Rosa om haar op het juiste pad te krijgen en vond ik Rosa hier en daar zelfs egoïstisch. In dit laatste deel lijkt ze op een voetstuk te zijn gezet, vindt iedereen haar geweldig en vragen ze haar om advies.

Het feit dat ze in dit boek zo enorm wordt opgehemeld stoorde mij enorm. En voor mij voelde het als een enorm contrast met het tweede boek. Het eerste hoofdstuk van dit boek gaf mij meteen dit gevoel.

Het boek begint met een proloog waarin de verwachte puppy’s worden geboren. En schuift daarna weer naar het leven van Rosa. Het boek heeft korte hoofdstukken waar je snel doorheen leest en wordt geschreven vanuit verschillende perspectieven.

De gebeurtenissen die zich voordoen, gebeuren in een rap tempo waardoor ik af en toe vergat adem te halen. Ondanks de prettige schrijfstijl van Nicola May voelde het een beetje alsof het verhaal afgeraffeld werd.

In dit boek lees je ontzettend veel herhaling van de gebeurtenissen die in de vorige twee delen hebben plaatsgevonden. En dan niet één keer, maar zelfs meerdere keren dat zaken werden aangehaald of benoemd. Voor mij kwam dit over als pagina vulling en ik ben van mening dat het geen enkele toegevoegde waarde had voor het verhaal.

De reden waarom Nicola hiervoor gekozen heeft is mij niet duidelijk. Ik vind het geen ‘los te lezen’ boek, dus je mag er vanuit gaan dat lezers de eerste twee boeken al hebben gelezen.

In dit derde boek heeft Nicola May waarschijnlijk ook gedacht een standpunt te moeten innemen over milieuvervuiling. Tussen de regels door wordt meerdere malen aandacht besteedt aan milieuvervuiling, biologische oplossingen en ideeën om de wereld een beetje beter te maken.

Ondanks dat ik dit een goed punt vind om aan te halen, lag het er wat mij betreft te dik boven op. Een beetje doorzichtig en daardoor wat mij betreft ook teveel van het goede.

Helaas ben ik nog niet klaar met mijn persoonlijke minpuntjes. Het volgende punt is voor mij enorm persoonlijk en ik weet dat niet alle lezers er op deze manier naar zullen kijken als ik. Toch wil ik het gezegd hebben. Ik weet dat er een hoop vrouwen met mij zijn die dit net zo zullen ervaren en hierdoor het boek weg kunnen gaan leggen.

Ik vond dat de focus in dit verhaal enorm lag op zwanger worden, het krijgen van kinderen en het hebben van een gezin. Nog meer dan in andere feel good boeken.

Voor iemand die geen kinderen kan krijgen, is het enorm storend als een roman enorm gericht is op dit onderwerp en de rest bijna een bijzaak lijkt te zijn. Als ik dit van tevoren had geweten, had ik persoonlijk dit derde boek gelaten voor wat het was.

Het hebben van kinderen en het starten van een gezin is niet zaligmakend en niet het (enige) hoogste doel in het leven. Echter lijkt Nicola May, en hiermee Rosa, daar dus anders over te denken, want het leven van Rosa is pas compleet met een gezin.

Met betrekking tot de schrijfstijl, gaf ik eerder al aan dat het heerlijk vlot weg leest en dat er voldoende gebeurt. Echter gaan sommige gebeurtenissen onwijs snel zonder echt goed te worden uitgewerkt. Daarnaast worden sommige hoofdstukken op vreemde momenten (midden in een gesprek of een ontmoeting) afgekapt om vervolgens geheel ergens anders verder te gaan.

Ik denk dat Nicola May op deze manier wat spanning in het verhaal wilde opbouwen, waar ze wat mij betreft niet in is geslaagd.

Alhoewel het verhaal net als ieder ander feel good verhaal redelijk voorspelbaar is, heeft Nicola middels een nieuw personage wel een verrassende twist weten toe te voegen aan het verhaal. Die twist vond ik persoonlijk interessant en leuk. Zijn personage maakte het verhaal voor mij dan ook wel leuk om te lezen.

Echter geeft het mij wel het gevoel dat dit laatste boek helemaal niet het laatste was wat we lezen over Rosa en Cockleberry Bay.


Personages

Waar ik Rosa in het tweede boek eigenlijk helemaal niet zo leuk vond, merkte ik na het lezen van dit boek dat ik mijn mening nog steeds niet heb kunnen bijstellen.

Ik vond haar in het eerste boek eigenlijk super leuk, maar mijn band met haar is echt gaandeweg verbroken. Dit vind ik heel jammer. Zeker omdat ik het belangrijk vind mij te kunnen verbinden met een hoofdpersonage.

In dit boek kom je er door de gedachten van Rosa wel achter hoe zij denkt over haar eigen handelen en gevoelens en wordt duidelijk hoe zij hiermee omgaat. De ontwikkeling van Rosa is wat mij betreft dan ook wel duidelijk te lezen.

Ondanks dat uiteraard de focus ligt op het verhaal van Rosa, lezen we hier en daar vanuit andere perspectieven. Waaronder; Danny, Bergamot, Mary, Lucas, Titch en Josh.

Deze perspectieven zijn te kort om verdiepend te zijn, maar hebben wel een aanvulling op het verhaal van Rosa.

Gelukkig zien we knappe loodgieter Lucas nog even terug in dit verhaal, weliswaar op een vervelend moment. Helaas verloopt zijn leven niet zoals gehoopt en mistte ik wederom de uitwerking rondom zijn personage waar ik zo op gehoopt had.


Conclusie

Nu ik nadenk over mijn eindconclusie, besef ik mij dat ik behoorlijk kritisch ben geweest. En eerlijk gezegd ervaar ik dit voor mijzelf als terecht.

Ja, er gebeurt weer van alles in Cockleberry Bay wat het boek leuk maakt om te lezen. En ook is het vlot geschreven en is het een heerlijk boek voor tussendoor.

Ik ben mij echter wel gaan beseffen dat een feel good trilogie niets voor mij is. Zeker niet als het is geschreven en uitgewerkt op deze manier.

Nicola had zoveel meer uit het verhaal kunnen halen met drie boeken dan dat ze nu gedaan heeft. En dat is echt jammer. Misschien had ze het bij twee iets dikkere boeken moeten houden. Rosa stond wat mij betreft teveel centraal en dat vind ik too much in drie boeken. Eén boek over Rosa was wat mij betreft prima geweest.

In eerste instantie wilde ik het boek twee sterren geven. Maar dit zou mede gebaseerd zijn op mijn mening over de focus op zwangerschap en gezin.

Omdat ik weet dat anderen dit heel leuk kunnen vinden, heeft het van mij dan ook uiteindelijk drie sterren gekregen.

Of ik een volgend boek van Nicola May oppak? Dat weet ik nog niet. Misschien wanneer het er één is en geen onderdeel van een trilogie of serie.


Blogtour

Als ambassadeur van deze serie deed ik ook met dit laatste boek mee met de blogtour.

Benieuwd naar de mening van de andere deelnemers? Bekijk hun blogs en recensies via onderstaande link:

Blogtour!


Ben je benieuwd geworden naar de Cockleberry Bay serie en wil je ze zelf heel graag lezen?

Bekijk de boeken dan zeker via mijn persoonlijke link hieronder!

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Op deze tekst zit copyright!