Uitgever: HarperCollins
Vertaald door: TOTA/Erica van Rijsewijk
Pagina's: 320
Prijs: €17,99
Waardering: ⭐️⭐️
Recensies

Marieke Nijkamp – Zelfs als we zwijgen

Als blogger mocht ik een fantastisch verrassingspakketje ontvangen met daarin het nieuwste boek van Marieke Nijkamp!

Aangezien ik de afgelopen periode erg blij ben geworden van diverse young adult thrillers, keek ik dan ook ontzettend uit naar ‘Zelfs als we zwijgen‘.

(Van HarperCollins mocht ik als blogger dit boek ontvangen in ruil voor een eerlijke recensie)


“Vijf vrienden komen nog één keer samen in een verlaten hut in de bergen voordat iedereen zijn eigen weg zal gaan. Het wordt een weekend om afscheid te nemen, van elkaar en van het spel dat ze de afgelopen drie jaar hebben gespeeld. Maar echt ontspannen wordt het niet, want iedereen heeft zo zijn eigen demonen om tegen te vechten, en allemaal dragen ze hun eigen geheim met zich mee.

Finn vertrouwt niemand meer sinds hij op straat is aangevallen, en zeker Liva niet, die niets deed en toekeek. Maddy treurt om de sportcarrière die ze na een ongeluk heeft moeten opgeven. Carter gaat gebukt onder het gewicht van de loodzware verwachtingen van zijn familie. En Ever? Ever wil dat ze tegen elke prijs doorspelen, tot het spel zich onverwacht tegen hen keert en het een dodelijke wending krijgt…”


Het verhaal & de schrijfstijl

Vijf jongeren die elkaar hebben leren kennen middels een LARP game, komen nog één keer met zijn allen samen in een afgelegen huisje.

Samen willen ze nog één keer hun fictieve wereld induiken en het spel spelen, voordat ze allemaal hun eigen weg gaan.

De gamemaster heeft alles uit de kast getrokken om hun laatste avontuur en verhaal zo onvergetelijk mogelijk te maken.

De onderhuidse spanningen tussen de vrienden en hun eigen geheimen zetten dit laatste spel op scherp.

Als er dan ook nog twee leden verdwijnen, wordt het spel dat ze spelen ineens levensecht…

Zelfs als we zwijgen‘ is een YA thriller van Nederlands auteur Marieke Nijkamp.

Ondanks dat dit niet haar eerste boek is, was dit wel mijn eerste kennismaking met Marieke.

Inmiddels ben ik fan van YA thrillers en dit verhaal klonk erg goed, dus mijn verwachtingen waren hoog.

Het boek richt zich op alle vijf de personages die een rol hebben in dit verhaal en onderdeel zijn van de vriendengroep.

We lezen afwisselend vanuit Finn, Ever, Carter, Maddy en Liva. Hun perspectieven zijn geschreven vanuit de eerste persoon.

In het eerste hoofdstuk maken we kennis met Finn.

Bij mij ging het in dit hoofdstuk helaas al mis.

Alhoewel Marieke haar personages één voor één introduceert en start vanuit Finn, mist er iets aan uitleg rondom de personages.

Zo wordt Ever door Finn aan gesproken met hen en hun. In eerste instantie dacht ik dat dit een fout in de vertaling was en het stoorde mij enorm.

Via de Bookstagram community moest ik vernemen dat Ever schijnbaar een non-binair persoon is?

Hier had ik echter nog nooit van gehoord en omdat Marieke geen enkele tekst of uitleg geeft vond ik het erg vervelend om op deze manier te moeten lezen.

Na onderzoek snap ik het principe, maar ik vind de Nederlandse vertaling een gekke constructie hebben.

In deze Nederlandse vertaling heb ik het vooral als storend ervaren doordat ik onbekend was met de aanspreekvormen van non binaire personen.

‘Want bij Ever komt de stoom uit hun oren en hen gelooft duidelijk niet dat alles met Finn in orde is.’


Feit blijft dat Marieke geen aandacht besteedt aan uitwerking en verdieping rondom deze vorm van gender en dus gewoon verwacht dat je dit begrijpt en accepteert.

Daarnaast vraag ik mij af waarom Marieke, aangezien zij zelf Nederlandse is, er niet voor heeft gekozen het boek zelf in het Nederlands te schrijven.

Om een lang verhaal kort te maken, de wijze van vertaling en daarnaast het missen van uitleg, maakte dat ik moeilijk in het verhaal kwam en continue werd afgeleid.

Dat dit boek een YA thriller is, gecombineerd met LARPen (Live Action Role Play), vond ik een interessante combinatie. Ik heb dit niet eerder terug gezien in een verhaal. Uiteraard ken ik de LARP community wel.

Ondanks deze interessante combinatie, lijkt Marieke zich vooral te focussen op het benoemen van diversiteit. Alle personages hebben namelijk niet alleen geheimen.

We zien autisme terug, verschillende soorten gender, biseksueel, armoede, rijk, je kunt het zo gek niet bedenken of het zit er in.

Het voelt alsof Marieke dacht, laat ik alle soorten personen er in gooien die er zijn om mijn boodschap over diversiteit zo duidelijk mogelijk te maken.

Dit zorgde er voor mij voor dat het thriller aspect en daarmee de spanning naar de achtergrond verdween.

Gemiste kans wat mij betreft.

De schrijfstijl, de voor mij vreemde vormen van aanspreken uitgezonderd, was op zich prettig leesbaar. En doordat je vanuit alle vijf de personages leest, krijg je een redelijk compleet beeld, omdat je ook meekrijgt wat ze van elkaar denken.

Het plot vond ik persoonlijk niet verrassend, maar het verhaal was hier en daar spannend genoeg om te willen doorlezen. De opbouw aan spanning was traag, maar de laatste hoofdstukken waren zeker wel interessant.

Het einde van het boek voelde voor mij wat onrealistisch aan. Na alles wat de personages hebben meegemaakt, sluit Marieke het boek af met enkele hoofdstukken die bijna filosofisch aanvoelden door mijmeringen van de personages. Hierin werd heel erg gekeken naar wat de personages hadden geleerd van deze ervaring en hun laatste spel.

Ik had maar één gedachte na deze hoofdstukken: ‘Really?’.

Marieke heeft verschillende, maar vooral heel veel, thema’s in dit boek verwerkt.

De volgende thema’s zien we terug: verslaving, transgender, diversiteit, rijk, arm, moord, zelfmoord, vriendschap, liefde.

Maar eigenlijk waren geen van deze thema’s wat mij betreft voldoende uitgewerkt.


Personages

Het verhaal vindt plaats op een locatie in een bos boven op een berg, waar vijf vrienden die bezig zijn uit elkaar te groeien, voor de allerlaatste keer samen komen.

Doordat het verhaal vanuit alle vijf de personages wordt verteld, krijg je absoluut wel het een en ander mee qua achtergrond.

Echter is de focus vooral gericht op het hier en nu en mis ik echt verdieping rondom de personages. Sommige gebeurtenissen worden tussen neus en lippen door benoemd, ondanks dat het blijkbaar een grote rol speelt tussen de onderlinge verhoudingen. Jammer.

De personages van Ever, Finn en Maddy zijn nog het meest uitgewerkt van de vijf. Alhoewel wat mij betreft ook bij hen te weinig achtergrond en verdieping aanwezig is om hen echt te leren kennen.

Tussen de regels door wordt ook nog een ander personage benoemd. Het ex vriendje van Liva.

Alhoewel hij een rol heeft gespeeld in hun vriendengroep, en je daardoor verwacht dat hij ook in dit verhaal nog een rol speelt, zien we hem niet terug. Hij lijkt express te zijn toegevoegd om de lezer op het verkeerde been te zetten.


Conclusie

Laat ik voorop stellen dat ik voorstander ben van diversiteit in boeken. Zeker wat betreft transgenders, seksuele voorkeuren, etniciteit.

Ik vind het heel belangrijk dat dit ook in verhalen wordt benoemd en vooral ook dat heel duidelijk is dat dit normaal is.

Maar, je kunt als auteur niet verwachten dat dit al zo bekend is, dat je precies weet hoe de ‘vork in de steel zit’.

Enige uitleg had ik dus persoonlijk erg prettig gevonden. Voor mij was het een verwarrend geheel. Ik moest regelmatig Google raadplegen om termen op te zoeken waar ik nog nooit van gehoord had en dit leidde mij enorm af van het verhaal.

Daarnaast lijkt dit verhaal vooral geschreven te zijn om diversiteit onder de aandacht te brengen en daardoor miste ik persoonlijk de spanning die dit boek had moeten hebben.

De diversiteit was voor mij too much.

Eerlijk is eerlijk, het idee voor dit verhaal is absoluut goed. Het klinkt goed en als je alle puntjes van kritiek kunt loslaten en er over heen kunt lezen, heb je een tof boek in handen.

Voor mij was het helaas een gevalletje ‘een goed idee, alleen de uitwerking was minder.’


Over de auteur

Marieke Nijkamp is geboren in Zwolle, afgestudeerd in de filosofie en in middeleeuwse geschiedenis en beheerst verscheidene talen, waaronder Japans. Ze is een verhalenverteller, een dromer, een globetrotter en een nerd. Ze draagt de We Need Diverse Books-beweging een warm hart toe en is de oprichter van DiversifYA. Haar in het Engels geschreven debuutroman This Is Where It Ends kwam in de top 10 van de New York Times Bestsellerlijst in de categorie Young Adult, en is er sindsdien niet meer uit verdwenen. Plotseling zat ze bij Jeroen Pauw aan tafel en werd er over haar geschreven in NRC, Trouw en De Volkskrant. Ook in Nederland werd haar debuut, met de titel 54 minuten, een bestseller. Voor ik je loslaat is haar tweede Young Adult-roman.

(Bron: HarperCollins)


Ben je benieuwd geworden naar deze YA thriller? Bekijk hem dan zeker via mijn persoonlijke link hier onder!

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Op deze tekst zit copyright!