Uitgever: L.S. Amsterdam
Vertaald door: Elina van der Heijden
Pagina's: 368
Prijs: €20,99
Waardering:⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
Recensies

Maria Adolfsson – Tussen de duivel en de zee (Doggerland 3)

Toen ik in 2019 kennis maakte met het debuut van Maria Adolfsson, was ik er nog niet van overtuigd of dit nu echt een serie voor mij zou zijn.

Het eerste deel gaf mij een beetje een verward gevoel en het kreeg van mij drie sterren.

Toen L.S. Amsterdam mij vorig jaar vroeg of ik mee terug wilde naar Doggerland, in het tweede deel van deze serie ‘Stormwaarschuwing‘, twijfelde ik een beetje. Toch was ik heel benieuwd naar de ontwikkeling van Maria Adolfsson en besloot ik de gok te wagen.

Het tweede deel heeft mij absoluut niet teleurgesteld en kreeg van mij vier dikke sterren!

Vond ik dit derde deel nog beter? Je leest het in deze recensie.

Benieuwd naar mijn recensies van de eerste twee boeken in deze serie? Je vindt ze via de linkjes hier onder.
Doggerland 1 – Misleiding
Doggerland 2 – Stormwaarschuwing

(Van uitgeverij L.S. Amsterdam mocht ik een exemplaar ontvangen in ruil voor mijn eerlijke mening)


“Het adembenemende vervolg op Scandi-successen Misleiding en Stormwaarschuwing van Doggerland-auteur Maria Adolfsson.

Superster Luna is op Doggerland om een nieuwe plaat op te nemen. Als zij in het holst van de nacht verdwijnt, staat de politie voor een raadsel. Inspecteur Karen Hornby wordt, tegen haar zin, op de zaak gezet. Karen voelt zich oud en moe, en maakt zich zorgen om haar gezondheid. Bovendien leek Luna wel érg gecharmeerd van Leo Friss, Karens vriendje. Het mysterie is compleet als in de hoofdstad een vrouw wordt toegetakeld door een gewelddadige man, en Luna’s assistent een verkeersongeluk krijgt. Karen vermoedt dat de zaken iets met elkaar te maken hebben, maar bewijzen blijven uit. Inmiddels zijn de media het verhaal op het spoor, en ontstaat er een race tegen de klok. En Luna is niet de enige wiens leven in gevaar is…


Het verhaal & de schrijfstijl

In dit derde deel van de Doggerland serie keren we terug naar inspecteur Karen Eiken Hornby die volgens mij nog nooit een rustig leven heeft geleid.

Vrienden van haar nemen contact met haar op wanneer superster Luna van de aardbodem verdwenen lijkt te zijn, tijdens de opnames van haar nieuwe album. Tegen haar zin in wordt ze door haar baas, onder de radar, op de zaak gezet.

Dit terwijl haar collega de allergrootste zaak sinds tijden leidt, wanneer er wederom een zwaar mishandelde vrouw wordt aangetroffen die vergelijkingen vertoont met de slachtoffers van een serie verkrachter die al lange tijd onvindbaar is voor de politie.

Wanneer de assistent van superster Luna betrokken raakt bij een zwaar ongeluk, ontstaat bij Karen het vermoeden dat de zaken een verband hebben, maar bewijs ontbreekt.

De media is inmiddels van alles op de hoogte en Karen staat met haar benen in twee verschillende zaken en dan is haar privéleven ook nog eens een puinhoop.

Is ze in staat om beide zaken tot een goed einde te brengen en eindelijk de rust te vinden waar ze zoveel behoefte aan heeft?

Tussen de duivel en de zee’ begint met een heerlijk spannend proloog dat de toon zet voor het verhaal. Het lijkt geschreven te zijn vanuit een of andere perverse geest, maar zeker weten doen we dit niet. En wie het is? Dat komen we voorlopig ook niet te weten.

Vanaf het eerste hoofdstuk keren we fijn terug bij Karen en alhoewel het een jaar geleden is dat ik het tweede deel las, is het net alsof ik het boek gisteren nog uitlas.

Wat meteen opvalt, is dat Maria Adolfsson in dit boek nog meer aandacht heeft besteedt aan Karen en de ontwikkeling van haar personage. Dit boek voelt veel persoonlijker dan de vorige twee en op de een of andere manier raakte mij dit.

We zien meer van het leven van Karen, hoe zij zich voelt en waar ze tegen aanloopt. En dat maakte het verhaal naast persoonlijker, ook intenser.

Zowel de zaak van de vermiste popster als de zaak van de serieverkrachter spelen een grote rol in dit boek en de tweestrijd van Karen is duidelijk te lezen. Ik vond dit persoonlijk ontzettend interessant.

Bij Scandinavische thrillers wordt de spanning over het algemeen wat langzamer opgebouwd. In dit verhaal is echter direct al het een en ander aan spanning aanwezig, omdat de emoties van Karen ook een grotere rol spelen.

Zowel de opbouw van het verhaal als de opbouw aan spanning vond ik echt geweldig. Er gebeurt voldoende waardoor het boek je aandacht blijft vasthouden.

Door de korte hoofdstukken en de fijne beschrijvende schrijfstijl van Maria, leest het boek heerlijk vlot weg.

Waar ik bij het eerste boek verrassende wendingen en een verrassend plot een beetje vond ontbreken, of in ieder geval niet goed uitgewerkt vond, viel ik in dit boek van de ene in de andere fantastische wending.

Mijn hart gierde op het laatst door mijn lijf, omdat ik geen enkel idee meer had waar dit verhaal naartoe zou gaan.

Met ingehouden adem las ik de laatste hoofdstukken. En ik besefte mij dat een derde deel van een serie absoluut veel beter kan zijn dan een allereerste boek.

De hoofdstukken aan het einde worden in rap tempo afgewisseld, waardoor de opgebouwde spanning voelbaarder is. De race tegen de klok was duidelijk.

De wendingen in het verhaal hebben mij zo ontzettend verrast, dat ik het werkelijk waar een briljant verhaal vond. Het psychologische aspect in dit verhaal vond ik echt onwijs goed uitgewerkt.

Het einde van het boek liet echter voor mij een belangrijke vraag open. Is dit het einde? Of gaan we nog meer zien van Karen Eiken Hornby?


Personages

Ook in dit derde deel, zien we de personages terug welke we in de twee eerdere boeken hebben leren kennen.

Wat mij meteen opviel, was dat ik echt een gevoel van herkenning ervoer. Blijkbaar ben ik toch meer met de personages meegegroeid dan ik dacht.

We zien onder andere Leo, Sigrid en Marike terug en ook wordt hun toegevoegde waarde aan het leven van Karen meer dan duidelijk.

Hun rol maakte dit verhaal nog persoonlijker dan in de voorgaande boeken.

Ondanks dat het werk van Karen altijd op de voorgrond staat, neemt Maria absoluut ook de ruimte voor de persoonlijke verhalen op de achtergrond.

Die combinatie maakt het echt een fijne thriller (reeks) om te lezen.

Ook in dit boek vond ik de personages meer dan goed uitgewerkt.
Op de eerste plaats natuurlijk Karen, die we voor mijn gevoel dus veel persoonlijker leren kennen.

Maar ook daders en mogelijke daders. Maria heeft veel aandacht besteedt aan de psychologie van de mens. En dit maakte het verhaal absoluut compleet.


Conclusie

Kan een serie beter worden in de volgende delen? Ja zeker weten! Dit derde boek is wat mij betreft het bewijs.

Bij het eerste boek had ik nog zoiets van ‘Mwah… ik weet het niet hoor…‘. En het tweede deel bracht een grote glimlach op mijn gezicht.

Dit derde deel heeft echt bewezen dat ik een nieuwe Scandinavische auteur aan mijn korte favorieten lijstje kan toevoegen.

De uitwerking klopte, het plot was echt heel erg gaaf en heeft mij absoluut verrast! Voor mij was het totale plaatje absoluut meer dan compleet.

Ik ben heel erg benieuwd of er nog een volgend boek komt in deze serie of dat Maria de serie met dit boek heeft willen afsluiten.


Over de auteur

Maria Adolfsson woont in Stockholm en werkte als communicatie-expert en persvoorlichter. De vertaalrechten van haar thrillerdebuut Doggerland werden voor verschijnen al aan 15 landen verkocht.


Ben je benieuwd geworden naar de Doggerland serie van Maria Adolfsson? Bekijk de boeken dan zeker eens via mijn persoonlijke links hier onder voor meer info!

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Op deze tekst zit copyright!