Uitgever: de Fontein Romans & Spanning
Waardering: ⭐️⭐️⭐️
Recensies

Karen Dionne – Dochter van het moeras

“Helena’s moeder is als tiener ontvoerd en in een afgelegen hut diep in het moerasgebied bij Michigan vastgehouden. Geen elektriciteit of stromend water, geen mensen in de buurt. Helena, die twee jaar later geboren werd, hield van het leven daar: jagen, vissen, één zijn met de natuur. Ondanks haar vaders temperament en vaak brute gedrag, hield ze van hem. Tot het moment dat ze ontdekte hoe wreed hij werkelijk was.

Twintig jaar later heeft Helena een stabiel leven opgebouwd. Maar dan ontsnapt haar vader uit de gevangenis. Hij houdt zich waarschijnlijk schuil in het moerasgebied dat hij als geen ander kent. De politie zet een grote klopjacht in, maar Helena weet dat die geen schijn van kans maakt. Zij is de enige die haar vader kan vinden, want zij heeft de geheimen van het moerasgebied juist van hém geleerd.”


Dit boek stond al enige tijd op mijn lijstje om te lezen. De voorzijde evenals de flaptekst met het verhaal sprak mij erg aan.
Het aantal bladzijden viel mij in eerste instantie wat tegen. Ik ben Thrillers gewend met een flinke opbouw en diverse gebeurtenissen.

Het verhaal gaat over Helena welke opgroeit in het moeras met haar vader en moeder. In het boek wordt een afwisseling gemaakt tussen heden en verleden en wat ik hier goed aan vindt is dat de auteur het heden en het verleden aan het einde van het boek goed samenbrengt.

Hierdoor weet je hoe de hoofdpersoon is opgegroeid en wat haar heeft gemaakt tot wie ze nu is.
Toch zet ik mijn vraagtekens bij het realistische aspect hiervan.
Doordat de focus vooral ligt op de kinderjaren van de hoofdpersoon, mis ik de verdieping rondom de ontvoering van haar moeder en lijkt het daarnaast alsof de hoofdpersoon ondanks wat puberale gedragingen niet al te veel moeite heeft gehad zich aan te passen in de “normale” wereld.
Natuurlijk wordt er tussen neus en lippen wel doorgeschemerd dat ze het erg moeilijk heeft gehad, maar ik had graag hier meer over willen lezen.

Voor mij kwam het boek niet als een echte thriller over. Meer als een drama over een verstoorde gezinssituatie en de keuze tussen het kwade en het goede. 

Wat ik wel heel sterk naar voren vond komen waren de gevoelens van de hoofdpersoon ten opzichte van haar vader. Dat ondanks ze uiteindelijk wist dat het een man was welke slechte dingen heeft gedaan, ze ten alle tijden toch zijn dochter blijft en er ook momenten zijn geweest waarin hij haar dingen heeft laten zien. Hij heeft op zijn manier zijn invloed gehad op haar ontwikkeling en hieruit is ook een sterke persoonlijkheid naar voren gekomen.

Dat brengt mij wel terug naar de eerder beschreven vraag over de realistische inslag van dit verhaal. Voor mij is een goede thriller verbonden aan een stukje realiteit.

Al met al, een interessant boek, maar ik heb er wel mijn vraagtekens bij qua verdieping,

Het las in ieder geval zeer makkelijk weg en gaf wel het gevoel dat je het uit wilde lezen. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Op deze tekst zit copyright!