Uitgever: JHB
Waardering: ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
Recensies

Jerrad Hoff – Een leven geleden

“Sarah Miller, een ietwat in zichzelf gekeerde jonge vrouw, die dagelijks door de herinneringen aan haar gewelddadige vader wordt achtervolgd, huurt in de zomer van 1972 een strandhuisje op Gasparilla Island. Het barrière-eilandje in de Golf van Mexico zal echter niet het decor worden van een exotische zonvakantie, maar de plek waar ze in een alles of niets poging wil proberen haar leven weer op de rails te krijgen door de verschrikkingen uit haar jeugd op papier te zetten. Dan ontmoet ze Evan Bennett, een beginnende advocaat die na een zorgeloze jeugd een gouden toekomst tegemoet gaat bij het advocatenkantoor van zijn steenrijke ouders in Tampa. Ondanks hun compleet tegengestelde levens vallen beiden al snel voor elkaar en er ontstaat een diepe liefde tussen hen. Terwijl de dag dat Sarah het eiland weer zal verlaten snel nadert, beginnen beiden met het moment meer te beseffen dat ze niet meer zonder elkaar kunnen. Het leven heeft echter geheel andere plannen met hen. Maar wat voorbestemd is, vindt meestal wel een weg…”

Sarah Miller ontmoet in de zomer van 1972 tijdens haar verblijf in een strandhuisje, Evan Bennet een beginnend advocaat uit een welgesteld gezin. Hun levens zijn volkomen tegenovergesteld, desondanks blijkt al snel dat dit niet zomaar een zomerliefde is. Hun verliefdheid zet zich al snel om in intense liefde. Uiteindelijk komt het vertrek van Sarah dichterbij en maken ze elkaar een belofte. Komen zij beiden deze belofte na? Of heeft het leven hele andere plannen?

‘Een leven geleden’ was voor mij geen roman zoals anderen. Het is een uniek, hartverwarmend verhaal dat zo raakt dat op het moment dat je de laatste bladzijde omslaat je moet bijkomen omdat je hart overloopt van de liefde geschreven met zoveel woorden. 

Zowel het verhaal als de schrijfstijl zijn prettig leesbaar. Een van de mooiste punten m.b.t. de schrijfstijl vond ik de woordkeuze en de zinnen van de schrijver die volledig mooi in elkaar overliepen. De zinnen alleen al zaten vol emotie en namen je mee in een verhaal van liefde en verdriet. Alles was zo gedetailleerd beschreven dat het was alsof je het kon ruiken, proeven, kon zien. 

De hoofdpersonen, Sarah en Evan, zijn zo helder beschreven dat je je niet hoeft af te vragen wat zij voor elkaar betekenen. Het is voelbaar in elk woord dat je leest. 

Alle personages vond ik prachtig uitgewerkt. Elk hun eigen rol in het verhaal met precies de juiste details om hun rol op passende wijze te verwoorden. 

Het verhaal zelf was krachtig met een mooie afwisseling tussen heden en verleden. Een mooie geschiedenis, verassend en tot aan het laatste hoofdstuk hoopvol, maar ook daarna. 
Ik vond het mooi om stukjes geschiedenis te lezen van plaatsen en gebeurtenissen. Ook deze waren gedetailleerd beschreven voor mij een toevoeging aan het verhaal. 

Na bovenstaande zal mijn conclusie niet verassend zijn. Dit verhaal is er een om gelezen te worden. 
Het heeft mij laten lachen, mij laten huilen. Maar vooral ook doen beseffen te genieten van het leven zoals het komt en de liefde te omarmen. 

Weinig schrijvers hebben mij met hun woorden intense emoties kunnen laten voelen. Jerrad Hoff is het gelukt. 
Dit verhaal, de wijze van schrijven, heeft mijn hart geraakt, om het vervolgens niet meer los te laten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Op deze tekst zit copyright!