Uitgever: Mijnbestseller
Pagina's: 308
Prijs: €17,99
Waardering: ⭐️⭐️⭐️
Recensies

J.W. Jansen – Stilstaand water

Toen J.W. Jansen mij vroeg of ik zijn boek wilde lezen, voelde ik mij absoluut vereerd.

De cover intrigeerde mij direct en het verhaal klonk absoluut interessant.

Wat ik van ‘Stilstaand water‘ vond lees je hier.

(Ik ontving een exemplaar van de auteur in ruil voor mijn eerlijke mening)


“De wereld is stervende. Dalende temperaturen, ver onder het vriespunt zetten de vlucht van miljoenen mensen in gang. Gezinnen die in armoede zijn vervallen hopen op een beter leven in het Zuiden, de laatste warme plek op Aarde.

In Stilstaand water beschrijft J. W. Jansen de verhuizing van de familie Munius richting het Zuiden, op zoek naar nieuw viswater en een menswaardig bestaan. Generaties lang heeft de familie jacht gemaakt op de mooiste vissen om deze in hun eigen water, het Meer van Munius, vrij te laten, zodat vissers tegen betaling een recordvis konden te vangen.

Als het Meer tot op de grond toe bevriest vertrekt ook de familie naar het Zuiden.

Met het boek, the Compleat Angler, van Izaak Walton als overlevingsfilosofie en een vrachtwagen vol visspullen begint de familie aan de desolate tocht. Onderweg krijgen ze te maken met onverschilligheid, vechtpartijen, moord en xenofobie, want het Zuiden wil haar rijkdommen niet delen met nieuwkomers.

Families die hen voorgingen keerden gedesillusioneerd huiswaarts of stierven in een land dat geen traan om hun dood zou laten. Zal het de familie Munius wel lukken om voet aan de grond en vis in het net te krijgen in het Zuiden?”


Het verhaal & de schrijfstijl

Een vissersfamilie. Getroffen door de extreme kou in hun deel van de wereld, gaan opzoek naar een betere plek in het Zuiden.

In de hoop dat zij daar een veiliger en beter leven tegemoet gaan.

De gehele familie vertrekt, met al hun visspullen, op een erbarmelijke tocht naar het Zuiden. Onderweg worden zij geteisterd door gevaren en problemen.

Eindelijk aangekomen blijkt de plaats van bestemming niet meteen de droom die zij voor ogen hadden en is het volk aldaar niet blij met hun komst.

Dacht de familie Munius dat het gras daadwerkelijke groener was aan de overkant?

Aan het begin van het boek vind je een mooi gedichtje van Izaak Walton.

Zelf ben ik fan gedichtjes in boeken en ik vind het altijd leuk als auteurs iets weten te vinden dat passend is bij het verhaal.

Het boek begint met een eerste hoofdstuk dat zich afspeelt bij een wegrestaurant. Ook maken we hier kennis met personage Buk Munius.

Buk keert huiswaarts en eigenlijk start het verhaal daar.

We maken al vlug kennis met de leden van de familie en krijgen een en ander aan achtergronden en verhouding mee.

Het verhaal wordt vertelt vanuit wisselende perspectieven en hier en daar was ik het een beetje kwijt wie nu aan de beurt was. Zelf geef ik de voorkeur aan een duidelijkere scheiding.

Het boek heeft korte hoofdstukken waardoor het verhaal prettig wegleest.

Ook de schrijfstijl is vlot, alhoewel ik met name in sommige dialogen het gevoel had dat het een beetje gekunsteld was. Het leek soms of de auteur nog een beetje zoekende was naar de juiste manier van dialoog.

In het verhaal zelf ligt het thema ook op de visserij. En natuurlijk wist ik dit wel van tevoren, maar ik merkte gaandeweg dat dit toch niet helemaal mijn thema was.

Toch weet Jansen je op een mooie manier mee te nemen in het verhaal van de familie Munius. Een familie die absoluut op zoek is naar een betere omgeving.

De beschrijvingen van de reis vond ik beeldend en op mij kwam dit zeker wel goed over. Je zag absoluut de omgeving voor je en daar hou ik van.

Zitten er sterke verrassende wendingen in het verhaal? Ik persoonlijk vond van niet.

Ik miste hier en daar toch wel spanning om mijn aandacht bij het verhaal te houden. Ondanks dat er toch het een en ander gebeurt. (Misschien een beetje verpest door alle boeken die ik lees).

Stilstaand Water‘ is een verhaal van overleven. Een verhaal van een familie die op zoek is naar een plaats waar zij zich kunnen vestigen en weer kunnen doen wat zij het liefst doen. Het is een verhaal van verwachtingen en hoop, maar ook van het onder ogen zien van de werkelijkheid.

Een verhaal dat prachtig klinkt, maar op bepaalde punten echt nog beter uitgewerkt had kunnen worden.


Personages

Alhoewel er meerdere personages aan bod komen in dit verhaal, heb ik er niet echt één gevonden die er voor mij uitsprong.

Ik vind de verdieping en ontwikkeling van personages hier en daar echt te summier. Ik heb behoefte aan meer achtergrondinformatie.

Buk was wel een personage overigens dat ik zeer interessant vond.

Emoties van personages vond ik wel goed overkomen, maar ik heb niet echt een band gevoeld met de personages.

Wel is echt te zien en te lezen hoe Jansen zich inleeft in zijn personages.


Conclusie

Als het thema je aanspreekt denk ik dat het een boek is dat je zou kunnen lezen.

Zelf vond ik het geen hoogstandje en het zal geen boek zijn dat mij lang zal bijblijven.

Ik miste echt iets aan verdieping en ontwikkeling rondom personages. Iets dat ik echt wel nodig heb voor een verhaal.

Jansen heeft zichzelf wel ingeleefd in zijn verhaal en dat vond ik mooi om te zien.

Wat mij betreft is dit een boek dat je zelf moet ervaren en ik vond het stiekem lastig hier een duidelijke mening over te vormen.

Voor mij was het het gewoon net niet.


Ben je benieuwd geworden naar deze roman? Bekijk hem dan eens via mijn persoonlijke link hier onder.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Op deze tekst zit copyright!