Uitgever: KokBoekencentrum
Vertaald door: Ernst Bergboer
Pagina's: 231
Prijs: €17,99
Waardering:⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
Recensies

Catherine Bruton – De balletschoenen van Aya

Het is lang geleden dat ik via Hebban mocht deelnemen aan een leesclub.

Met de vele “Hebbannezen” die zich opgeven is het soms lastig om er tussen te komen. Toch probeer ik het met regelmaat omdat ik online leesclubs onwijs leuk vind! Je kunt vanuit je luie stoel heerlijk samen een boek lezen en met elkaar in gesprek.

Na deelname aan een leesclub kijk ik vaak anders tegen verhalen aan en dat geeft mij altijd het gevoel weer iets te hebben geleerd.

Ik werd uitgeloot om deel te nemen aan de leesclub met het boek ‘De balletschoenen van Aya‘. Daar het een jeugdboek betreft, lag het buiten mijn comfortzone, dus was ik onwijs benieuwd hoe ik dit boek zou gaan vinden! Je leest hier hoe het mij is bevallen.


“In het prachtige jeugdboek “De balletschoenen van Aya’ van Catherine Bruton slaat de elfjarige Aya samen met haar moeder en broertje op de vlucht voor de oorlog in Syrië.

Ze doet niets liever dan balletdansen, en Ahmad Joudeh is haar grote voorbeeld. Maar in het asielzoekerscentrum lijkt haar droom verder weg dan ooit. Tot ze op een dag mee mag dansen in de klas van juf Helena. Lukt het Aya om haar verleden van zich af te dansen? Dit prachtige verhaal opent je ogen, en laat zien dat vluchtelingen gewone mensen zijn zoals jij en ik.”


Het verhaal & de schrijfstijl

Aya is samen met haar moeder en broertje Moosa gevlucht vanuit Syrië. Nu, in Engeland aangekomen, wonen zij in een tijdelijk appartement als asielzoekers. Dit in afwachting van hun zaak in hoger beroep om te mogen blijven.

De toekomst is onzeker en haar vader is nog steeds spoorloos. Het gaat slecht met haar moeder en de elfjarige Aya probeert zo goed en kwaad als het gaat voor haar moeder en broertje te zorgen. Haar Engels is gelukkig goed, dus ze kan veel voor haar moeder vertalen, maar gemakkelijk is het niet.

Overdag zijn zij in het wijkcentrum aanwezig. Wanneer Aya muziek hoort vanuit de ruimte boven het centrum, wordt zij als een magneet naar boven getrokken en laat de muziek haar lichaam danspassen herinneren uit een vervlogen tijd.

Aya ontdekt dat er balletlessen worden gegeven in het centrum en raakt aan de praat met Dotty, een van de leerlingen in de balletklas.

Dansen is iets dat je nooit verleert. Je spieren herinneren zich elke beweging en als Aya buiten op het plein aan het dansen raakt, wordt zij gezien door juf Helena. Juf Helena nodigt haar uit om aan te sluiten bij de balletklas.

Aya is het dansen nooit verleerd, maar kan zij leren omgaan met haar verleden en alles dat zij heeft meegemaakt op de vlucht naar Engeland?

De balletschoenen van Aya‘ is een verhaal met een boodschap en raakt een gevoelig onderwerp.

Niet alleen kijken we door de ogen van een elfjarig meisje mee naar wat zij heeft meegemaakt maar daarnaast ook nog steeds een onzekere toekomst staat te wachten.

Het is een verhaal over oorlog, over trauma’s. Maar ook een verhaal over familie, vriendschap en rouw. Een verhaal vol hoop. Het raakt de pijnlijke waarheid en met de prachtige woorden en zinnen van Catherine Bruton, lees je een verhaal dat binnenkomt. Een verhaal dat je raakt.

Je leest het boek vanuit Aya en her en der worden terugblikken gegeven naar haar tijd in Aleppo en de vlucht met haar familie.

Je leest de rauwe werkelijkheid. Die ook nog steeds werkelijkheid is. Een fictief verhaal verweven met waargebeurde verhalen van vele vele mensen.

Wat ik heel mooi vond was hoe ballet een rol speelde in dit verhaal. Ik heb zelf eigenlijk helemaal niets met ballet.

Het gekke is, dat ik na het lezen van dit boek heel nieuwsgierig ben geworden naar ballet. De manier waarop Catherine schrijft over het dansen en hoe het uitbeelden van Aya’s verhaal in een dans plaatsvindt, raakte mij.

Het verhaal, het dansen en daarmee het verhaal van Aya hebben mij ontroerd en hebben er absoluut voor gezorgd dat er tranen over mijn wangen stroomden.

Het verhaal bevat actuele onderwerpen en ik vind dat Catherine deze mooi heeft weten aan te stippen met haar verhaal over Aya.


Personages

De elfjarige Aya speelt uiteraard de grootste rol in dit verhaal. Je ontdekt al snel dat zij heel volwassen is voor haar leeftijd door alles dat zij tot nu toe heeft meegemaakt.

Ik vind haar persoonlijkheid prachtig en de manier waarop haar karakter is uitgewerkt door Catherine heel mooi.

Er komen een aantal personages voorbij in het boek, en allen vind ik erg mooi uitgewerkt door Catherine.

Het personage dat mij het meest is bijgebleven, is die van juf Helena. Ook zij heeft namelijk haar eigen verhaal. Een net zo ingrijpend verhaal als dat van Aya en juist die klik en die link tussen hen beide, zorgt voor een prachtige verhaallijn in dit boek.

“De vriendelijkheid van vreemden”.

Quote uit ‘De balletschoenen van Aya’

En zo is het.


Conclusie

Catherine Bruton heeft met haar verhaal een boodschap willen overbrengen. Wat mij betreft is dit gelukt.

En ondanks dat het een jeugdboek betreft, is het goed te lezen voor volwassenen.
Wat mij betreft is dit ook een boek dat gelezen mag worden met de kinderen in de klas. Dit is ook wat Catherine hoopte te bereiken; dat we van jongs af aan leren kijken naar anderen zonder meteen een oordeel te hebben.

Om meer begrip voor elkaar te creëren.

De balletschoenen van Aya‘ is een verhaal met boodschap, maar ook een verhaal van hoop.

Ik hoop, net als Catherine, dat er meisjes zijn in een zelfde situatie als Aya die zich hierin herkennen. Die zich hierdoor gehoord voelen.

En daarnaast hoop ik dat het bij anderen begrip brengt.


Benieuwd geworden naar ‘De balletschoenen van Aya‘?
Bekijk het boek via de link hieronder.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Op deze tekst zit copyright!