Uitgever: HarperCollins
Vertaald door: Erica Disco
Pagina's: 352
Prijs: €21,99
Waardering: ⭐️⭐️⭐️
Recensies

Abigail Dean – Meisje A

Afgelopen december ontving ik als verrassing, een vooruitleesexemplaar van ‘Meisje A‘.

Het boek zou eerst in januari uitkomen en vervolgens werd het boek uitgesteld.

Inmiddels heeft HarperCollins bekend gemaakt dat het boek op twee maart zal verschijnen.

Het boek heb ik natuurlijk al eventjes uit, en vandaag vind je dan eindelijk hier mijn recensie!

(Van HarperCollins ontving ik een exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening)


‘Ik ben Alexandra Gracie en ik ben vijftien jaar. U moet de politie bellen.’

Talloze keren oefende Lex Gracie deze zinnen voordat ze uit het huis van haar ouders wist te ontsnappen: gewond, vuil en ernstig vermagerd. Als haar moeder jaren later in de gevangenis overlijdt en het ouderlijk huis aan haar kinderen nalaat, maakt Lex – inmiddels een volwassen advocaat – samen met haar zusje Evie plannen om de horrorplek uit hun jeugd om te toveren tot iets positiefs.

Maar eerst moet ze in het reine komen met haar broers en zussen en het verleden dat ze met elkaar delen. Alles wat ze jarenlang onderdrukte, moet ze nu onder ogen zien: haar geheimen, haar angsten – en haar identiteit als Meisje A, het meisje dat ontsnapte.”


Het verhaal & de schrijfstijl

Lex Gracie ontsnapte als kind aan het huis van haar ouders en daarmee de ernstige verwaarlozing waaraan de kinderen in het gezin zijn blootgesteld.

Wanneer haar moeder jaren later overlijdt in de gevangenis, keert de nu inmiddels volwassen Lex terug naar de omgeving waar zij is opgegroeid.

Haar moeder laat de kinderen het huis na, waar het gezin zoveel ellende heeft gekend.

Samen met haar zus Evie, hoopt Lex het huis te kunnen ontdoen van de negativiteit en het in plaats daarvan een plaats te laten worden die iets positiefs voor de gemeenschap kan betekenen.

Het bezoek aan het huis en de gemeenschap is een stap terug in de tijd. Een tijd die de kinderen allen het liefst vergeten.

Allen worstelen nog steeds met dat wat hen is overkomen en nu moeten ze met elkaar in het reine zien te komen om alles af te kunnen ronden.

Zal dit hen lukken, of blijft hun horror verleden hen achtervolgen?

Meisje A‘ wordt verteld door Lex vanuit de eerste persoon. Daarnaast bevatten de hoofdstukken titels die haar broers en zussen benoemen en waarin zij meer vertelt over hun individu.

Wat meteen opvalt is dat de hoofdstukken vrij lang zijn. Zelf vond ik dit een minpunt, omdat ik soms even door moest bijten.

Abigail heeft een fijne vlotte schrijfstijl, maar in elk hoofdstuk switcht ze met regelmaat in de tekst van heden naar verleden en weer terug.

Hierdoor stagneerde het lezen voor mij in het begin, maar zodra je wat meer in het verhaal zit, raak je er vertrouwd mee.

Toch is dit over het geheel gezien wel één van mijn puntjes van kritiek. Ik ben van mening dat als de passages uit het verleden een eigen hoofdstuk hadden gehad, dit verhaal veel beter uit de verf zou zijn gekomen.

Nu kreeg je hier en daar wat halve informatie die onvoldoende uitgewerkt werd om nieuwsgierigheid te blijven vasthouden.

Daarnaast voelt het ook alsof er continue informatie ontbreekt. Je krijgt maar halve informatie en Abigail Dean gaat eigenlijk niet echt ergens de diepte in.

De synopsis van dit boek spreekt over een horror verleden. Maar Abigail Dean geeft nergens echte details. Gebeurtenissen werden half omschreven en lieten voor mij teveel aan de verbeelding van de lezer zelf over.

Als je een roman schrijft en je wilt een ontzettend bizar en ingrijpend onderwerp onder de aandacht brengen, zoals mishandeling en verwaarlozing, geef dan details.

Maar er werd in dit verhaal echt om de hete brei heen gedraaid.

Bij een verhaal als dit wil ik persoonlijk letterlijk de (gruwelijke) details uitgeschreven zien, om te voelen wat het hoofdpersonage voelde en heeft beleefd. Ik wilde de ellende en de pijn lezen en voelen zodat het mij zou raken.

Dit gebeurde niet en daardoor was ik persoonlijk wel teleurgesteld.

Wat betreft de verdieping in het verhaal kan ik persoonlijk alleen maar concluderen dat die ontbreekt.

Als je de impact en gevolgen van vreselijke gebeurtenissen kenbaar wilt maken en dat lezers ook wilt laten voelen, moet je wat mij betreft ook de details duidelijk omschrijven en uitwerken. En niet alleen insinuaties doen waar de lezer zelf maar iets bij moet verzinnen.

Tijdens het lezen was ik steeds aan het wachten op details. Details die maar niet kwamen.

Waarom vonden bepaalde gebeurtenissen plaats? Waarom had Lex littekens? ‘Waarom?’ was de vraag die continue door mijn gedachten schoot.

Er kwam helaas geen antwoord. En ook het wachten op de grote ontknoping was een tegenvaller.

Abigail Dean heeft willen afsluiten met een verrassende psychologische wending, maar voor mij kwam die in ieder geval als mosterd na de maaltijd vanwege de weinige verdieping en informatie. Wel is het idee absoluut goed.

Ik verwachte een indrukwekkend verhaal over verwaarlozing en mishandeling binnen een ontwricht gezin. Maar dit kwam voor mij dus niet goed over. Voor mij was dit geen boek met verrassingen, maar wel eentje met losse eindjes en onvoldoende uitwerking.


Personages

Je leest het verhaal en ziet de gebeurtenissen door de ogen van Lex.

Op deze manier denk je wel een band op te kunnen bouwen met haar als personage, echter is het mij niet gelukt.

Voor mij had dit te maken met het weinige aan informatie en verdieping dat ik kreeg. Daarnaast voelde zij als personage ook behoorlijk afstandelijk, ondanks dat ze je meeneemt in haar verhaal.

De hoofdstukken die de naam dragen van haar broers/zussen zijn ook geschreven vanuit Lex en persoonlijk vond ik dit erg jammer.

Alhoewel ze meer over hen vertelt als broers en zussen, voel je niet de urgentie in het verhaal. Het is haar perspectief. Maar hoe de anderen hun verleden hebben ervaren lees je niet. Zelf vond ik dat echt een gemis en had ik graag willen lezen vanuit verschillende perspectieven om het verhaal extra kracht en impact te geven.

Net als het totaalplaatje van het verhaal, ben ik ook niet onder de indruk van de personages in dit boek.

Ouders zijn de boeman, maar ze worden onvoldoende uitgewerkt om dit te voelen wat mij betreft.

Over moeder wordt gelukkig nog het een en ander vertelt over haar verleden, maar vader die toch de meeste ellende heeft veroorzaakt, blijft in het duister hangen.

Ik heb persoonlijk geen enkele band in het verhaal gevoeld met de personages en dat vind ik wel een gemis.

Zoals ik eerder al aangaf zijn details bij dit soort thema’s ontzettend belangrijk om de emoties en de gedachten echt te voelen.


Conclusie

Dit boek was voor mij een leuk boek voor tussendoor. Ik heb er van genoten wanneer ik mij niet ergerde aan onbeantwoorde vragen.

Ondanks de abrupte switches lees je er ook zo door heen, want vlot geschreven is het zeker wel.

Het verhaal was echter voor mij niet compleet en miste een hoop aan uitwerking. Met name in details en het overbrengen van emoties en gedachten.

Het voelde een beetje als een deelnemer aan een zangtalentprogramma die prachtig zingt, maar je gewoon niet weet te raken. Die de emotie niet in de woorden van het lied weet te leggen.

Gemiste kansen in dit boek voor mij dus, en onder de indruk ben ik dan ook niet.

Omdat ik weet dat anderen wellicht minder waarde hechten aan details om het echt te laten voelen, en wellicht meer houden van gissen, krijgt het van mij toch die drie sterren.

Ik weet namelijk dat anderen absoluut van dit boek zullen genieten.

Dit maakt het boek overigens wel interessant om te lezen en te bespreken binnen een leesclub. Juist vanwege de uiteenlopende meningen.


Over de auteur

Abigail Dean is a writer from Manchester, living in south London. Her first novel, GIRL A, will be published in spring 2021.


Ben je benieuwd geworden naar ‘Meisje A‘? bekijk het boek dan via mijn persoonlijke link hier onder.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Op deze tekst zit copyright!