Auteur: Emma Poot
Uitgever: Boekscout
Pagina’s: 60
Prijs: €15,99
Waardering:⭐️⭐️⭐️⭐️
In the spotlight

In the spotlight: Storm in mijn gedachten

Mentale problemen, psychische problemen, zijn over het algemeen onzichtbaar voor de buitenwereld.

En dat wat je niet ziet, is er niet toch?

Gelukkig veranderen de meningen hier over met kleine stapjes.

Mentale problemen zijn veel vaker aanwezig dan je zou denken. Iedereen heeft wel ergens last van. Alleen reageert niet iedereen op dezelfde manier.

Het is tijd om dit nog maar eens bespreekbaar te maken.

Met dank aan Emma, mag ik jullie mee nemen in haar verhaal.

En ze heeft iets heel belangrijks te vertellen!


“Storm in mijn gedachten is een boek over het leven van Emma waarbij smetvrees en dwang haar leven volledig overnemen.

Van jongs af aan is zij al op zoek naar controle, naar een manier om het leven aan te kunnen. Zij vindt controle in hygiëne maar tegelijkertijd is het gewone leven van haar afgepakt.

Emma wil meer inzicht geven in deze slopende ziekte en meer begrip creëren voor onzichtbare rolstoelen zoals deze. Mentale gezondheid bespreekbaar maken zonder dat je je hiervoor hoeft te schamen.

In haar boek neemt ze je mee in hoe smetvrees langzaamaan haar leven overnam en zij er alles aan wilde doen om hiervan te herstellen. Een verdrietige, pijnlijke, lange maar hoopvolle weg.”


Copingmechanismen

Wanneer je al bekend bent met gesprekken met psychologen, dan zullen de termen coping, copingmechanismen en copingstijl je wellicht bekend voorkomen.

Een copingmechanisme is niets meer dan een ander woord voor de manier waarop je omgaat met bepaalde problemen of heftige, traumatische gebeurtenissen.

Copingmechanismen zijn verschillende manieren en ieder mens heeft zijn of haar eigen manieren en dus mechanismen om ergens mee om te gaan.

Niet elke manier is de beste manier, maar wat absoluut helpt, is inzicht krijgen in jouw copingmechanismen. Wanneer je jezelf hier namelijk bewust van bent, kun je over het algemeen in de toekomst beter anticiperen op dat wat jou overkomt.

Er zijn acht copingmechanismen die het vaakst voorkomen en worden gebruikt bij het omgaan met tegenslagen. Voor de volledigheid noem ik deze hieronder kort.

  • Onderdrukking
  • Ontkenning
  • Terugvallen op het gedrag dat je geleerd hebt als kind
  • Projectie
  • Uit je lichaam treden
  • Rationaliseren
  • Het tegenovergestelde reageren van hoe je je voelt
  • Humor

(Wil je meer informatie over deze acht meest gebruikte copingmechanismen, bezoek dan zeker de website van Proud2bme. )

Wanneer je de controle in of op je leven verliest of het gevoel hebt dat dat zo is, kunnen dwanghandelingen een copingmechanisme worden om het idee te hebben dat je toch nog ergens controle over hebt.

Uit eigen ervaring kan ik vertellen dat ook ik dwanghandelingen heb toegepast in mijn leven om de controle te proberen te behouden.

Toen ik kanker kreeg, was ik letterlijk alle controle over mijn leven kwijt. Mijn lichaam leek niet meer dat van mij. Mijn lichaam liet mij in de steek. Omdat ik van jongs af aan gevoelig ben voor mentale problematieken, was het enige logische dat ik deed: controle uitoefenen. Op zoveel mogelijk.

Na de kanker had ik een vast ritueel ontwikkeld om alles te controleren in mijn huis. Mijn huis was mijn veilige haven en alles moest daar kloppen en veilig zijn.

Ik werd bang voor stekkers in het stopcontact als ik van huis weg moest en het feit dat we kookten op gas maakte mij ook niet gelukkig. Ik werd bang voor het ontstaan van brand en daarnaast dat mijn honden iets zou overkomen door mijn nalatigheid als ik niet thuis was.

Dit resulteerde bij mij in het aan en uitdoen van lichtknopjes, controleren van stekkers in stopcontacten, controleren van ramen en deuren, het gasfornuis aan en uit draaien, de knoppen hiervan blijvend controleren en focus op brandgeuren.

Dat dit bij mij een probleem werd, erkende ik pas toen ik erbij ging praten en minstens een uur bezig was met deze controle voordat ik het huis uit kon. Op mijn ergste dagen liep ik steeds weer terug naar binnen om alles nog een keer te doen.

Gek genoeg, als ik eenmaal echt van huis weg was, dacht ik er niet meer aan. Een geluk bij een ongeluk. Want er zijn mensen met dezelfde handelingen die er de rest van de dag op een andere bestemming goed ziek van kunnen zijn.

Deze handelingen waren voor mij een mechanisme om om te gaan met de controle die ik door de kanker was kwijt geraakt over mijzelf. Ik moest mijn omgeving dus beschermen door dit te doen omdat dit wel in mijn handen lag.

Nu vijf jaar verder, therapie gehad en verhuisd, zijn mijn dwanghandelingen bijna helemaal verdwenen. Dit heeft voornamelijk te maken met de nieuwe veilige omgeving waarin ik mij nu bevind. Mijn voorgaande woonplaats associeerde ik met de ellende waar ik de afgelopen jaren doorheen ben gegaan en de nieuwe omgeving en de woning zorgen dat ik dit redelijk goed kan loslaten.

Het enige waar ik nu nog vaak last van heb is mijn ziekteangst. De angst voor de terugkeer van kanker. Dagelijks werk ik hier aan en ik merk dat het beter gaat. Maar ik weet ook dat ik zal moeten accepteren dat het iets is dat de rest van mijn leven bij mij zal horen.


Emma & haar verhaal

Toen Emma mij benaderde met de vraag of ik haar verhaal wilde lezen, hoefde ik geen moment te twijfelen.

Haar boek en dus haar verhaal past volledig bij hetgeen dat ik wil meegeven aan de lezers van mijn blog; het bespreekbaar maken van lastige onderwerpen, het verbreken van taboes en datgene zichtbaar maken wat voor zoveel mensen onzichtbaar is.

Emma noemt het de onzichtbare rolstoel. En ik voelde mij meteen met haar verbonden.

In ‘Storm in mijn gedachten’ neemt Emma je mee in het ontstaan van haar mentale ziekte, en hoe zij reageert en omgaat met de gebeurtenissen die haar zijn overkomen.

Bij haar mondt het zich uit in smetvrees en dwanghandelingen.

In haar boek schrijft zij heel open en puur wat dit met haar deed en nog steeds doet. In zestig pagina’s weet zij met haar verhaal de kern te raken van wat het betekent om zo te moeten leven, maar ook dat je het kunt overwinnen.

Vanuit mijzelf, weet ik dat Emma spreekt voor vele vele andere mensen. Niet iedereen ontwikkelt een zelfde manier van bijvoorbeeld smetvrees of dwanghandelingen. Maar een ieder die mentaal gevoelig is, loopt de kans hiermee te maken te krijgen.

Ik ben er dan ook van overtuigd dat heel veel mensen zich zullen herkennen in het verhaal van Emma. Of je nu wel of geen last hebt van het moeten doen van bepaalde handelingen die je dagelijks leven beheersen en je leven tot een hel kunnen maken.

Emma laat in haar boek heel duidelijk zien hoe belangrijk het is om mensen om je heen te hebben die je steunen, maar ook hoe belangrijk professionele begeleiding is en hoe goed dit je kan helpen om zelf de regie over je eigen leven weer op te pakken.

Het belangrijkste hierbij is acceptatie en inzicht. Acceptatie dat er is wat er is en inzicht in waarom je doet wat je doet en waar het vandaan komt. De eerste belangrijke stap op weg naar je herstel.

Ja, ik had na het lezen misschien nog meer willen weten over Emma. Maar niet alles hoeft gedeeld te worden.

Ze heeft zich met haar boek enorm opengesteld en ik ben onwijs trots dat ik dit boek met jullie via deze weg kan en mag delen.

Ik sta achter haar belangrijke boodschap en ik hoop dat het boek voor velen een troost en een bron van kracht mag gaan zijn!


Over de auteur

“Emma komt oorspronkelijk uit Wassenaar maar woont al heel lang in Utrecht.

Van jongs af aan is zij al op zoek naar een vorm van controle omdat zij het leven anders maar moeilijk aan kan. In 2013 ontwikkelt zij een ernstige vorm van smetvrees die haar hele leven overneemt en beheerst. Een copingsmechanisme om met het leven om te gaan, dat had zij hard nodig.

Emma wil niets liever dan mentale ziektes zichtbaarder maken zodat er meer begrip voor komt en daarbij ook minder taboe op rust. Ze vindt het heel belangrijk dat mensen zich open kunnen stellen en kwetsbaar op kunnen stellen, zonder schaamte.

Schrijven is haar grote uitlaatklep en met dit boek hoopt zij velen te kunnen inspireren. Daarbij hoopt zij mensen te kunnen helpen die zelf met smetvrees te maken hebben.”


Wil je meer weten over Emma en/of wil je haar volgen?
Bekijk dan onderstaande links!

https://emmawhowrites.wordpress.com/
https://youtu.be/5erMGBHsEA0
Instagram: @poetry_byemma en @outofmyshell_emma 
https://twitter.com/Em_Outofmyshell
https://m.facebook.com/emma.outofmyshell/

Ben je benieuwd geworden naar het boek van Emma?
Bekijk haar boek dan via mijn persoonlijke link hieronder!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Op deze tekst zit copyright!